แหม! กว่าจะมีโอกาสได้เล่าก็เกือบลืมซะแล้วเมื่ออาทิตย์ที่แล้วไปเที่ยวแอลเอมา พักบ้านอาจารย์กมล ก็เลยได้คุยกันสารพัดหลากเรื่อง แต่เรื่องนี้มันเกี่ยวกับความเป็นยุคดิจิตอลของคนวัยเริ่มต้น (แก่) แบบอิฉันนะ
อิฉัน: อะไรๆ ก็ดูทันสมัยง่ายดายไปหมดเลยเนอะ สมัยนี้นะ….
อาจารย์กมล: อือ ๆ
อิฉัน: ถ่ายรูปเสร็จปุ๊บ ก็ไม่ต้องไปเข้าร้านล้างอัดรูป ไม่ต้องรอเสียเวลา ทำเองที่บ้านได้ แม้แต่ชาวเขาบนดอย ที่เคยอ่านเจอ ก็ยังรับจ้างถ่ายรูปให้นักท่องเที่ยว แล้วบอกนักท่องเที่ยวว่า “รอเดี๋ยวนะ” พลันก็หันหลังวิ่งเข้าไปในกระท่อม ที่มีคอมพิวเตอร์ และอุปกรณ์พิมพ์รูปเสร็จสรรพ แต่งรูปให้ลูกค้าด้วย photoshop และอัดเป็นรูปออกมาดูสวยงาม…ช่างทันสมัยอะไรปานนั้น
อาจารย์กมล: อือ ๆ ใช่ พี่หวันก็ยังทึ่ง แกบอกว่าแต่มีเรื่องหนึ่งที่ชาวเขามาบ่นให้ฟังว่า อะไรๆ พวกเขาก็ทันสมัยรู้ และทำได้ แต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่เขาไม่เคยเข้าใจจนบัดนี้ว่า “ทำไมปลามันเข้าไปอยู่ในกระป๋องได้ ทั้งๆที่มันไม่มีทางเข้าเลยอะ” กร๊ากๆๆๆๆ…..
อิฉัน: กร๊ากๆๆๆๆ…..งงงงง….กร๊าก…..
อิฉัน: อะไรๆ ก็ดูทันสมัยง่ายดายไปหมดเลยเนอะ สมัยนี้นะ….
อาจารย์กมล: อือ ๆ
อิฉัน: ถ่ายรูปเสร็จปุ๊บ ก็ไม่ต้องไปเข้าร้านล้างอัดรูป ไม่ต้องรอเสียเวลา ทำเองที่บ้านได้ แม้แต่ชาวเขาบนดอย ที่เคยอ่านเจอ ก็ยังรับจ้างถ่ายรูปให้นักท่องเที่ยว แล้วบอกนักท่องเที่ยวว่า “รอเดี๋ยวนะ” พลันก็หันหลังวิ่งเข้าไปในกระท่อม ที่มีคอมพิวเตอร์ และอุปกรณ์พิมพ์รูปเสร็จสรรพ แต่งรูปให้ลูกค้าด้วย photoshop และอัดเป็นรูปออกมาดูสวยงาม…ช่างทันสมัยอะไรปานนั้น
อาจารย์กมล: อือ ๆ ใช่ พี่หวันก็ยังทึ่ง แกบอกว่าแต่มีเรื่องหนึ่งที่ชาวเขามาบ่นให้ฟังว่า อะไรๆ พวกเขาก็ทันสมัยรู้ และทำได้ แต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่เขาไม่เคยเข้าใจจนบัดนี้ว่า “ทำไมปลามันเข้าไปอยู่ในกระป๋องได้ ทั้งๆที่มันไม่มีทางเข้าเลยอะ” กร๊ากๆๆๆๆ…..
อิฉัน: กร๊ากๆๆๆๆ…..งงงงง….กร๊าก…..



555
โดนอีกแล้วตู ขนาดอยูบนดอยแล้วนะเนี่ย