สับปะรดสัมพันธ์

เรื่องเล่าเช้านี้….nakoi ฟังแล้วมันช่างน่ารักจั๊กกะจี้ดีแท้เชียว….เพราะตัวเองไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์….มัวแต่ยุ่งเป็นลิง แต่ว่านู๋ผึ้งเขาเล่าให้ฟัง….เขานั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วย…..
 
หลังอาหารมื้อกลางเย็น (ระหว่างกลางวันกะเย็นนะ) มีลุงหง่า, ลุงตึ๋ง, พี่โต้ง, อาอ่อด, นู่ผึ้ง และอีกสองสามคน นั่งอยู่ มื้อนี้เขาทานข้าวไข่เจียวสามหอมฝีมือน้องหริงกัน แล้วก็ตามด้วยผลไม้ตัวต้นเรื่อง…คือ “สับปะรด” นี่อง ทุกคนก็นั่งคุยกันไปทานสับปะรดกันไป ลุงหง่าก็เล่าเรื่องอะไรต่ออะไรให้ฟังเช่นเคย โดยมีสายตาหลายคู่ของผู้คนร่วมโต๊ะจับจ้องและเพลิดเพลินไปกะลุงหง่า ไม่ได้สนใจสิ่งอื่นใด…อาอ่อดก็กินสับปะรดไปแคะขี้ฟันไป…..
 
ลุงหง่า: อ่อด….เอาสับปะรดมากินบ้างซิ
อาอ่อด…ไม่พูดอะไร เอาไม้จิ้มฟันจิ้มสับปะรดส่งให้ลุงหง่า โดยที่ไม่มีใครสังเกตหรือว่าอะไร…มีเพียงสายตาหนึ่งคู่ที่บังเอิญเหลือบไปเห็นเข้าอย่างจัง…..
 
นู๋ผึ้งนั่นเอง…เธอเหลือบไปเห็นพอดีว่า อาอ่อดกำลังแคะขี้ฟันอยู่ตอนที่ลุงหง่าบอกขอสับปะรด แล้วแกก็เอาไม้อันเดียวกันนั้นแหละจิ้มสับปะรดส่งให้ลุงหง่า…จร๊ากกกกก…นู๋ผึ้งนั่งเงียบกริบ…ไม่กล้าพูดไรทั้งสิ้น…
 
อาอ่อดส่งสับปะรดให้ลุงหง่า….
อาอ่อด: เอ้า…อา…
ลุงหง่า: เฮ้ย…ไอ้อ่อด…เอ็งเอาไม้จิ้มที่ฟันที่แคะฟันเอ็งอยู่มาจิ้มสับปะรดให้ข้านี่หว่า….
อาอ่อด: โอ้ย…ใช่ที่ไหนเล่าอา…ผมยังไม่ได้ใช้เลย…
ลุงหง่า: ก็ข้าเห็นอยู่นี่หว่า
พี่โต้ง: แหมครู….ขี้ฟันหลานกินไม่ได้เชียวเหรอ….กร๊ากกกกก….
 
ทุกคนหัวเราะกันกร๊ากกก…ใหญ่….อาอ่อดก็ทำหน้าตาเฉย เหมือนเคย แล้วตอบว่า
 
อาอ่อด: ไม่ใช่อา….ไม้มันมีสองข้าง….ผมใช้อีกข้างหนึ่ง ข้างที่จิ้มผมยังไม่ได้ใช้
แล้วลุงหง่าก็จับสับปะรดเข้าปาก….อืม….
กร๊ากกกก……..ใครว่าคนแก่เบลอ….ตาฝ้าฟาง…คนอ่อนกว่านี่ซิ…..
 

Read Full Post »

ปลาย่างซีอิ้ว….

 
เมนูขี้เกียจประจำโต๊ะจานนี้ เป็นรายการเด็ดอย่างหนึ่งของ nakoi เชียวนะ ทำทีไรไม่เคยเหลือ แถมขอสูตรกันอีกเป็นแถวๆ เพราะว่ามันทำได้ง่าย, รวดเร็ว และอร่อยเลิศนะจ้ะ…. 
 
เขาว่ากันว่า….ปลาซาลม่อนมีคุณค่าทางอาหารสูง ทั้ง protein , Omega-3 fatty acids , และvitamin D ที่มีประโยชน์อย่างยิ่งต่อสมอง และยังเป็น Viagra แบบธรรมชาติชั้นเลิศอีกด้วยนะ…อันนี้ก็พิสูจน์กันเอาเองแล้วกันนะพี่น้อง……..จ๊ากกกก…
 
วิธี…..การเลือกซื้อปลาซาลม่อนสด จะแบบเป็นชิ้น หรือเป็นทั้งตัวก็แล้วแต่สะดวกนะ มันก็จะมีทั้งปลาธรรมชาติ และปลาเลี้ยง ซึ่งปลาธรรมชาติก็จะมีสารอาหารบางอย่างที่ปลาเลี้ยงไม่มี (เป็นงั้นได้ด้วยเน้อ) แถมรสชาติก็จะต่างกันด้วยนะ เลือกดูที่เนื้อสีสดสวยดี…. จิ้มเนื้อปลา แล้วมันเด้งกลับมาได้ เป็นอันใช้ได้
 
 
 
เมื่อได้ปลามาแล้วก็เอาเกลือโรยที่ปลาทิ้งไว้สักพัก แล้วล้างออก ซับให้แห้งด้วยกระดาษทิชชู
 
คราวนี้มาถึงน้ำซีอิ้ว…นะ…ใช้ซีอิ้วขาวที่คิดว่าอร่อยถูกรสถูกปากเราที่สุดนั่นแหละ สำหรับ nakoi ลองมาหลายซีอิ้วแล้ว…อันนี้ใช้แล้วเลิศสุด… Naturally Brewed Tamari soy sauce ของ Kikkoman, Sushi Vinegar หรือ Rice Vinegar ก็ได้ และน้ำตาลทราย ใส่ซีอิ้วกะน้ำส้ม สัดส่วนสองต่อหนึ่ง แล้วก็น้ำตาลเท่ากะน้ำส้ม [...]

Read Full Post »

เหงี่ยงโท่วฟู

อย่าเพิ่งงงกับ “เหงี่ยงโท่วฟู” นะ มันก็เป็นแค่อาหารมื้อเย็นวันนี้ของตากะยายเท่านั้นเอง และมันก็คือ “ก๊วยเตี๋ยวเย็นตาโฟ” นี่เอง…
 
ก่อนจะกินเย็นตาโฟเคยมีใครสงสัยบ้างหรือเปล่าว่า ทำไมต้อง “เย็น-ตา-โฟ” มันแปลว่าอะไร…เห็นกินกันได้บ่อยๆ หาก็ง่าย มีขายแทบทุกตรอกซอกซอย
 
อ่ะ………ถึงไม่สงสัยก็จะเล่าให้ฟังอยู่ดี ที่มาของคำว่า “เย็นตาโฟ” นั้น อันที่จริงแล้วมันมาจากคำว่า “เหงี่ยงโท่วฟู” นี่เอง… ไม่เชื่อลองพูดคำนี้เร็วๆ ติดๆ กันซิ แล้วจะรู้สึกว่ามันก็เพี้ยนกลายเป็น “เย็นตาโฟ” ไปได้เหมือนกันนะ…. (แห่ะ แห่ะ…อันนี้คิดเองนะ)
 

 
คำว่า “เหงี่ยงโท่วฟู” นั้นเป็นภาษาจีนแคะ แปลว่า เต้าหู้หมัก หรือ เต้าหู้ยี้ที่เรารู้จักกันนั่นแหละ ไอ้เต้าหู้ยี้นี้ได้ถ่ายทอดไปสู่ชาวจีนแต้จิ๋ว แต่พูดเพี้ยนไปจนกลายเป็นคำว่า “เยี่ยงเต่าฮู” แล้วก็เพี้ยนกันต่อไปอีกจนกลายเป็น “เย็นตาโฟ” ในที่สุด
 
เพราะไอ้ก๊วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลาที่ว่าเนี่ยนะมันต้องใส่ซอสสีแดง ให้น้ำก๊วยเตี๋ยวมันดูแดง ด้วยการใส่เต้าหู้ยี้ผสมซอสมะเขือเทศและพริกป่นลงไป (อันนี้คงจะเป็นสูตรของพี่ไทยเรานะ ที่ชอบเผ็ดๆ) เขาก็เลยพลอยเรียกมันว่า “ก๊วยเตี๋ยวเย็นตาโฟ” นี่เอง…
 
อร่อยซะให้หายงง…..

Read Full Post »

ฮิห้า…ตอนมายมีวล์

ย้ายหน้าจอไปอยู่ที่ฮิห้าพาเพลิน…เกือบจะสองเดือนเข้าให้แล้ว…ที่หายหัวหายตัว…(หนังสือ)..ไป เนื่องจากเกิดอาการบางอย่างขึ้นภายในสมอง สลับกะจิตใจเป็นระยะๆ แต่ก็มิได้วางเว้นจากการฝึกสะกดตัวหนังสือภาษาไทยแบบง่ายๆ อย่างที่เคยทำ…หนำซ้ำยังได้เพื่อนเพิ่มอีกเป็นโขยงนะเจ้าคะ….. พอได้สติรู้สึกตัวก็ขอถ่ายเทตัวหนังสือกลับมาเก็บบันทึกไว้ใน nakoi นี้บ้างแล้วกัน…เป็นเรื่องใกล้ตัวเช่นเดิมคะ แต่คราวนี้เป็นหนึ่งในปัจจัยสี่ที่สำคัญ…อย่างที่ให้ชื่อตอนไว้ด้านบนคะ…รวมแล้วได้สี่ตอน…
………………………………………………………………..
ปอเปี๊ยะสด…สูตรคุณแต้วทีจี
(Sep.9, 2008, 8:48 pm.) 
ตอนนี้เกิดขึ้นจากความคิดถึงและอยากปอเปี๊ยะสด หลังจากที่ไม่เคยได้ลิ้มรสมาเป็นเวลาเกือบสิบปีเห็นจะได้ แต่ก็ทำไม่เป็น จึงต้องถามหาสูตรจากคนอื่นๆ แล้วก็ช่างบังเอิญได้เจอเพื่อนสมัยมัธยมในฮิห้า ชื่อ “แต้ว” ทำงานที่การบินไทย…ได้คุยกันสักพัก อิฉันก็ถามหาสูตรปอเปี๊ยะสดซะเลย แล้วก็ได้สูตรมาจากเพื่อนคนนี้แหละ….ก็เลยถือโอกาสเอาชื่อเพื่อนมาตั้งเป็นส่วนหนึ่งของชื่อตอนซะเลย

…………………………………………………………………
วันนี้ได้ฤกษ์ทำปอเปี๊ยะสด หลังจากที่ได้สูตรมาจากคุณนายแต้วทีจีนะคะ
ครั้งแรกตั้งใจว่าจะทำวันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา แต่คุณสามีดันป่วยคะ ก็เลยเลื่อนไปเป็นวันจันทร์ ฝากให้คุณหลานสาวซื้อแผ่นปอเปี๊ยะสดมาให้ ดันซื้อแผ่นเกี๊ยวขนาดใหญ่มา เพราะมันดันเขียนหน้าซองว่า egg roll wrap เวรกรรม! นั่งกลุ่มใจว่าจะเอาแผ่นเกี๋ยวขนาด XL ไปทำอะไรดีหว่า ก็พอดีคุณพี่กุหลาบผู้ใจดี (คนรู้ตัวว่าเป็นคุณพี่กุหลาบยกมือขึ้น…เฉลยคะพี่bigpigky) แนะนำให้ทำถุงทอง พร้อมบอกสูตรให้อีกเสร็จสรรพ…ค่อยยังชั่ว
แล้ววันนี้ก็เลยแวะไปซื้อแผ่นปอเปี๊ยะสดมา ได้ทำสมใจ ถ่ายรูปมาให้เป็นหลักฐานด้วยนะคะ
 
 
ไม่ได้ยอนะ แต่บรรดานักชิมทั้งหลายต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า ฝีมือระดับเปิดร้านได้อะ…อิ อิ อิ
ก็แหงหละ…ถ้าไม่ยอก็มีหวังคราวหน้าอดถุงทองดิ แต่ถ้าอร่อยจริงก็ต้องยกความดีความชอบให้กับเจ้าของสูตรนะคะ…ขอปรบมือให้กับคุณนายแต้วทีจี เจ้าของสูตรปอเปี๊ยะรสเลิศค่า…
 
แจก…ขนมจีบ
(Sep. 30, 2008, 9:09 pm.)
ให้กินปอเปี๊ยะสดกันไปซะหลายวัน….นี่ยังมีคิวเมนูถุงทอง ตามมาด้วยขนมจีนน้ำยาเห็ด และต้มจับฉ่ายใส่วุ้นเส้น อีก อย่านึกว่านั่งอยู่ในร้านอาหารซะก่อนหล่ะ [...]

Read Full Post »