Posted in My meals, คนศิลปะ, ท่องเที่ยว, สวนและต้นไม้, แท็ก ของชอบ, ท่องเที่ยว, ศิลปิน, สิ่งแวดล้อม, อาหาร, อาหารน่ากิน, อาหารอร่อย, green life, My meals on สิงหาคม 14, 2009 | 3 Comments »
Take only want you need….
เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา (วันที่ ๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๒) Nakoi ออกไปเที่ยวชมธรรมชาติที่ Zion National Park, Utah กับชาวคณะ มีอาจารย์กมลและพี่นวลเป็นหัวหน้าคณะค่ะ รู้สึกสดชื่นและกระปรี้กระเป่าอย่างบอกไม่ถูก ตอนมื้อกลางวันเราแวะทานอาหารที่พักข้างทาง มีต้นแอ๊บเปิ้ลป่าอยู่ห่างไปแค่สิบก้าว พี่นวลเกิดปิ๊งขึ้นมาว่ามื้อเย็นนี้พวกเราจะได้ชิมอาหารสูตรเด็ดจากเธออีกแล้ว….พี่นวลเดินไปเก็บแอ๊บเปิ้ลมาสักสี่ห้าลูก….เอาแค่พอกินค่ะ
แอ๊บเปิ้ลป่าที่ว่า เป็นแอ๊บเปิ้ลเขียวผลจะเล็กขนาดผลมะนาวได้ รสเปรี้ยว เป็นอาหารของสัตว์ป่าที่อาศัยในบริเวณนั้น เช่น กวาง….ขอแบ่งมากินบ้างนะ
เมนูเด็ดจานนี้คือ “เมี่ยงปลา” เป็นมื้อเย็นที่เรียกได้ว่าเป็นอาหารสุขภาพ หรืออาหารรีไซเคิลก็ไม่ผิดค่ะ
เครื่องปรุง
ปลาทอดแกะเนื้อ ขยี้ให้แหลก (เราใช้ปลาที่เหลือจากปลาทอดน้ำพริกกะปิมื้อเย็นเมื่อวานนี้)
ขิงหั่นฝอย
ตะไคร้หั่นฝอย (ใส่เยอะๆ หน่อย) ใช้ตะไคร้ปลอดสารพิษที่ปลูกไว้ในสวนหลังบ้านคะ
หอมแดงซอย
พริกขี้หนูสวน (ของแท้นะจ้ะ ปลูกที่หลุยส์เซียน่า เพื่อนน้องมลส่งไปรษณีย์ไปให้ที่ลาสเวกัส เธอเลยแบ่งมาให้ nakoi)
ผักชีหั่นฝอย
แอ๊บเปิ้ลป่าหั่นฝอย (ใช้แอ๊บเปิ้ลเขียวที่หาได้ทั่วไปแทนก็ได้ค่ะ)
น้ำปลา, มะนาว, น้ำตาลทรายแดงนิดหน่อย สำหรับปรุงรส
วิธีทำ (อันแสนจะง่ายดาย)
เอาเนื้อปลาที่แกะแล้วไปอุ่นซะหน่อย เพราะเราใช้ของเหลือนี่หน่า
แช่แอ๊บเปิ้ลในน้ำมะนาว ใช้น้ำมะนาวไม่ต้องมากนะคะ เพราะแอ๊บเปิ้ลจะเปรี้ยวอยู่แล้ว
พอปลาเย็นแล้วใส่ทุกอย่างรวมกันให้หมด แล้วชิมรสตามต้องการ
เสิร์ฟพร้อมผักสดตามชอบ เวลาทานใช้ใบผักห่อปลาแบบพอดีคำ แล้วใส่ปากได้เลยคะ…….เคี้ยวกรุบกรับ โดนทั้งแอ๊บเปิ้ล, ขิง และตะไคร้….อืมมมมมมมมม…. ทานข้าวไม่ต้องมาก ทานผักกับเมี่ยงปลาเยอะๆ เป็นมื้อเย็นที่ไม่ทำลายหุ่นนะคะ แถมตะไคร้ยังดีต่อสุขภาพกระเพาะอาหารเราอีกด้วย
Read Full Post »
Posted in My meals, คนศิลปะ, ศิลปะ, แท็ก ของชอบ, คนศิลปะ, ศิลปิน, สนุกทั่วไป, อาหาร, อาหารน่ากิน, อาหารอร่อย, My meals on พฤษภาคม 19, 2009 | 9 Comments »
กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงง….
Nakoi: สวัสดีคะ….บลาๆๆๆๆๆๆ…..
พี่นวล: บลาๆๆๆๆๆๆ……….วันนี้พี่ทำเมี่ยงคำ โอ้โห! อร่อยน่าดู อาจารย์อีเมลล์รูปให้ก้อยดูด้วย
Nakoi: งั้นเปิดดูเดี๋ยวนี้เลย………..โอ้โห! น่าทานมากเลยพี่
พี่นวล: อาจารย์ไปได้ถาดใบสวยมา
อาจารย์กมล: ผมเพิ่งได้ถาดเงินใบนี้มาจากโบสถ์ มาขัดเข้าหน่อย สวยเงาวับเลย
Nakoi: สวยคะ สวย….เจ๋ง….มากเลยคะ แพงมั้ยคะ
อาจารย์กมลก็เล่าให้ฟังต่ออีกว่า เมื่อวานตอนเช้า ไปการาจเซล (Garage Sale) กับอาจารย์คเณศ เจอถาดเงินใบนี้ที่โบสถ์ เห็นว่าเป็นหลุมๆ สวยดี ข้างใต้มีแป้นหมุนได้ ราคาถู๊กถูก……โดนใจมาก ก็เลยจ่ายเงิน แล้วหันหลังเดินกลับออกไป แต่คนขายเรียกไว้ อาจารย์บอกว่าไม่อยากจะหันกลับไปเลย กลัวว่าคนขายจะเปลี่ยนใจ………..แต่แล้ว……….ก็หันหลังกลับไป คนขายวิ่งตามเอาถาดแก้วคริสตัล สำหรับใส่ในหลุมมาให้ครบทุกหลุม รีบคว้าใส่ถุงกลับออกมาทันที…..
พอถึงบ้าน….ก็เป็นเวลาชื่นชมข้าวของที่เพิ่งได้มา ปัด, เช็ด, ขัด, และถู ทั้งฝุ่นและคราบต่างๆ เจ้าถาดเงินใบนี้ก็ฉายแววงามหยดย้อยขึ้นมาทันที ทำให้อาจารย์คิดถึง “เมื่ยงคำ” ขึ้นมาโดยปัจจุบันทันด่วน แล้วพี่นวลกับอาจารย์คเณศก็ลงมือช่วยกันหั่นมะพร้าว เตรียมเครื่องเคียงกันคนละไม้คนละมือ
Nakoi: เยี่ยมมากคะพี่นวล…เห็นรูปแล้วน้ำลายไหลย้อยสามหยดเลยคะพี่ ฝีมือพี่นวลเนี่ย รับประกันความอร่อยอยู่แล้ว
ว่าแล้ว Nakoi ก็เลยได้โอกาสขออนุญาติพี่นวลเอาสูตรน้ำเมี่ยงคำ มาแบ่งปันให้กับคนรักอาหารไทยพื้นบ้านแบบโบราณกันเลย พี่นวลก็ไม่ขัดข้องแต่ประการใด แล้วก็เลยขออนุญาตนำภาพถ่ายที่อาจารย์กมลส่งมาให้ มาประกอบให้ดูเลยแล้วกัน จะได้เห็นทั้งถาดใบงามและเมี่ยงคำแสนอร่อยไปพร้อมๆ กันเลย
เครี่องปรุงสำหรับเครื่องเคียง
มะพร้าวแก่หั่นฝอย ผึ่งค้างคืนไว้สักหนึ่งคืน แล้วคั่วให้เหลืองหอม
ถั่วลิสงคั่ว
หัวหอมหั่นสี่เหลื่ยมลูกเต๋าเล็กๆ
ขิงหั่นสี่เหลื่ยมลูกเต๋าเล็กๆ
กุ้งแห้ง
พริกขี้หนู
มะนาวหั่นสี่เหลื่ยมลูกเต๋าเล็กๆ
ใบทองหลาง
ใบชะพลู
เครื่องปรุงน้ำเมี่ยงคำ
มะพร้าวที่คั่วแล้ว
ข่า
กะปิหยิบมือ
น้ำตาลปีบ
น้ำปลานิดหน่อย
วิธีทำน้ำเมี่ยงคำ
หั่นข่าบางๆ แล้วนำไปคั่วพอเหลือง แล้วตำให้แหลก [...]
Read Full Post »
บันทึก 21 เมษายน 2552
วันนี้ Nakoi เตรียมทำผัดพริกลูกชิ้นปลาใส่ถั่วฝักยาวหั่นฝอยหนึ่งหม้อ พร้อมข้าวสวยอีกหนึ่งหม้อ น้ำดื่ม, ขนม และผลไม้ อีกพร้อม พวกเรา อันประกอบไปด้วย Nakoi, พี่หมาย, อาจารย์กมล, พี่นวล, พี่โต้ง, และคณะอาจารย์ศิลปะจากเมืองไทย(อาจารย์คเณศ, อาจารย์ฉลอง, พี่สาธิต, หน่อง, และสุริยา) ตกลงกันว่าเราจะไปเที่ยวและเขียนรูปกันที่ Ghost Town Rhyolite เมื่อข้าวของพร้อม อุปกรณ์เขียนรูปพร้อม เราก็ออกเดินทาง ระหว่างทางก่อนถึงเราผ่าน Sand Dune ขนาดใหญ่ สวยแปลกตา บนเส้นทางสาย US 95 มีป้ายติดไว้ว่า “Big Dune” อาจารย์กมลตั้งใจว่า เดี๋ยวขากลับจะแวะเขาไปดูซะหน่อย
เมื่อไปถึง Ghost Town อากาศเริ่มร้อน ประกอบกับในบริเวณนั้นไม่มีต้นไม้ใหญ่แม้นแต่ต้นเดียว จึงทำให้รู้สึกร้อนมากกว่าปกติ แถมยังไม่มีผู้คนอีกด้วย สมกับเป็นเมืองผีซะจริงเชียว ไอ้ที่คิดว่าจะไปนั่งเขียนรูปเป็นอันตกไป หรือแม้นแต่จะหาร่มไม้นั่งทานข้าวกลางวันก็ยังไม่มี ครั้นพอเจอร่มเงาเข้าหน่อย กำลังจะจัดเตรียมสำรับอยู่เชียว อาจารย์กมลก็ทักว่า [...]
Read Full Post »
Posted in คนศิลปะ, ศิลปะ, แท็ก คนศิลปะ, ศิลปะ, ศิลปิน on กุมภาพันธ์ 12, 2009 | 7 Comments »
มีเหตุจำเป็นที่ทำให้ต้องเขียน “Artist Résumé” อยู่หลายครั้ง (เขียนให้ศิลปินท่านอื่นๆ นะคะ) แบบผิดบ้าง ถูกบ้าง ประสบความสำเร็จบ้าง ล้มเหลวบ้าง จน Nakoi คิดว่า เราควรจะค้นคว้าดูบ้าง แล้วก็ทำมันซะให้ถูก ตามพิมพ์นิยมแบบที่ชาวบ้านชาวช่อง และผู้เชี่ยวชาญเขาให้การยอมรับ แสดงถึงความเป็นศิลปินมืออาชีพ ผู้ที่อยู่ในระดับแถวหน้าของวงการ….มิให้เสียชื่อศิลปินไทย….ฮ่า ฮ่า ฮ่า
Nakoi ไปค้นเจออันหนึ่ง อ่านแล้วน่าสนใจ เลยคิดว่าเอามาแบ่งให้คนอื่นๆ บ้างท่าจะดี…..สำหรับศิลปินท่านใดที่ยังงงๆ อยู่ว่าจะเริ่มจับแพะชนแกะยังไง ลองดูอันนี้นะคะ เผื่อว่าจะโดนใจบ้าง ถ้าใครรู้แล้ว และมีอะไรเพิ่มเติม จะมาบอก Nakoi บ้าง ก็จักเป็นพระคุณอย่างยิ่งคะ……….
ข้อเขียนอันนี้เป็นของหน่วยงานด้านศิลปะหน่วยหนึ่งของรัฐเมน ที่มีชื่อว่า “Maine Art Commission” ผู้เขียนใช้ชื่อว่า “Susan Myers” เธอขึ้นต้นหัวข้อไว้ได้น่าสนใจทีเดียว เธอใช้ชื่อว่า “Get it Right the First Time: An Introduction to Creating Your Artist [...]
Read Full Post »
ฮาเวิร์ดรับสาวงามหุ่นดีนางหนึ่งขึ้นรถ หลังจากที่เขาขับรถผ่านไปยังย่านเก่าอันทรุดโทรมของเมือง และเห็นเธอยืนโบกรถอยู่ เมื่อหล่อนขึ้นมานั่งบนรถแล้ว ฮาเวิร์ดค่อยๆ เคลื่อนรถออก และเริ่มบทสนทนาอย่างเป็นกันเองกับหล่อน
ฮาเวิร์ด: ไม่ทราบว่าคุณทำอะไรครับ คือผมหมายถึงอาชีพหนะครับ
หล่อนหน้ามาส่งยิ้มหวานให้เขา ก่อนจะตอบว่า “ฉันเป็นนักมายากลค่ะ”
ฮาเวิร์ด: โอ่ะ…ไม่มีทาง ผมดูจากลักษณะท่าทางของคุณแล้ว เป็นไปไม่ได้แน่นอน …………เอายังงี้ดีกว่า คุณต้องพิสูจน์ให้ผมดูหน่อยหล่ะ
หล่อนก็ยังส่งยิ้มอันเหย้ายวนมาให้เขาอยู่เช่นเดิม แต่ไม่มีคำตอบใดๆ จากหล่อน นอกจากจะเอื้อมมือของเธอที่มีนิ้วเรียวยาว และเล็บเงาวับ ที่ถูกเคลือบไปด้วยสีแดงสด มาสัมผัสที่หัวเข่าของฮาเวิร์ด แล้วเริ่มต้นบีบเบาๆ และลูบไล้วนไปวนมา…..แค่นั้นแหละที่เธอทำ
ฮาเวิร์ดมารู้สึกตัวอีกที……ก็เมื่อขับรถเลี้ยวปร๊าดเข้าไปในโรงแรมม่านรูดใกล้ๆ แถวนั้น พร้อมกับนักมายากลสาวสวย….แค่นั้นแหละที่เธอทำ
I got a Black Magic Woman.
I got a Black Magic Woman.
Yes, I got a Black Magic Woman,
She’s got me so blind I can’t see;
But she’s a [...]
Read Full Post »
