ไม่อยากจะบอกเลยว่า จริงเริ่มเขียนต้นฉบับอันนี้ต้งแต่วันที่ 22 เดือนที่แล้ว แต่กว่าจะจบได้ก็จนวันนี้แหละคะพี่น้อง……มันเป็นยังงั้นไปได้ยังไงกันเนี่ย
________________________________________________________
ขอขอบคุณคุณน้าสิริกร พุกกะณะสุต สำหรับพิซซ่าแสนอร่อยที่ทำให้ทาน แถมยังใจดีบอกสูตร และสาธิตวิธีทำให้ Nakoi ได้เรียนรู้อีกด้วย เท่านั้นยังไม่พอนะคะ ขากลับยังให้หนีบกลับบ้านไปฝากน้าหมายอีกด้วยอะ…………น้าหมายฝากขอบคุณคุณน้าสิริกร มาด้วยคะ
อันที่จริงเราเคยชิมฝีมือพิซซ่าของน้าสิริกรมาแล้วสองครั้ง ติดใจจนต้องเรียกร้องคะ…ขอบอก……บอกกับน้าไว้ว่า คราวหน้าจะทำอีกให้ตามด้วย จะได้มาหัดทำ เมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา คุณน้าก็โทรไปตาม บอกว่าวันเสาร์จะทำพิซซ่า จะไปดูหรือเปล่า มีเหรอ nakoi จะพลาด ตั้งใจจะไปหาอยู่แล้วด้วย เพราะว่าเพาะต้นโหระพาไว้เผื่อสองต้น จะได้เอาไปให้ซะทีเดียวเลย แล้วก็จะได้ถือโอกาสเอาสูตรมาแบ่งให้เพื่อนๆ ซะเลย เผื่อใครอยากจะลองทำ nakoi ว่ามันทำไม่ยากอย่างที่คิดเลยคะ………………..
เริ่มจากตัวแป้งก่อนเลยคะ
ส่วนผสมตัวแป้ง
แป้งสาลี 1 1/2 ถ้วย
ยีสต์ 2 ช้อนชา
ไข่ไก่ 1 ฟอง
เกลือป่น 1/3 ช้อนชา
นมสด ¼ ถ้วย
น้ำอุ่น ¼ ถ้วย
วิธีทำตัวแป้ง
ร่อนแป้ง 2 ครั้ง ใส่ไข่ไก่ เกลือ นมสด และใส่ยีสต์ที่ละลายในน้ำ รวมกันแล้วนวดพร้อมกันสัก 15-20 นาที ปิดฝาให้มิด [...]
Read Full Post »
บันทึก 21 เมษายน 2552
วันนี้ Nakoi เตรียมทำผัดพริกลูกชิ้นปลาใส่ถั่วฝักยาวหั่นฝอยหนึ่งหม้อ พร้อมข้าวสวยอีกหนึ่งหม้อ น้ำดื่ม, ขนม และผลไม้ อีกพร้อม พวกเรา อันประกอบไปด้วย Nakoi, พี่หมาย, อาจารย์กมล, พี่นวล, พี่โต้ง, และคณะอาจารย์ศิลปะจากเมืองไทย(อาจารย์คเณศ, อาจารย์ฉลอง, พี่สาธิต, หน่อง, และสุริยา) ตกลงกันว่าเราจะไปเที่ยวและเขียนรูปกันที่ Ghost Town Rhyolite เมื่อข้าวของพร้อม อุปกรณ์เขียนรูปพร้อม เราก็ออกเดินทาง ระหว่างทางก่อนถึงเราผ่าน Sand Dune ขนาดใหญ่ สวยแปลกตา บนเส้นทางสาย US 95 มีป้ายติดไว้ว่า “Big Dune” อาจารย์กมลตั้งใจว่า เดี๋ยวขากลับจะแวะเขาไปดูซะหน่อย
เมื่อไปถึง Ghost Town อากาศเริ่มร้อน ประกอบกับในบริเวณนั้นไม่มีต้นไม้ใหญ่แม้นแต่ต้นเดียว จึงทำให้รู้สึกร้อนมากกว่าปกติ แถมยังไม่มีผู้คนอีกด้วย สมกับเป็นเมืองผีซะจริงเชียว ไอ้ที่คิดว่าจะไปนั่งเขียนรูปเป็นอันตกไป หรือแม้นแต่จะหาร่มไม้นั่งทานข้าวกลางวันก็ยังไม่มี ครั้นพอเจอร่มเงาเข้าหน่อย กำลังจะจัดเตรียมสำรับอยู่เชียว อาจารย์กมลก็ทักว่า [...]
Read Full Post »
”Good foods and good friends always come together” ขออนุญาตยืมประโยคนี้มาใช้คะ สำหรับวันเสาร์ที่ผ่าน ที่หลายคนอ้างว่า เป็นวันแห่งความรัก เพื่อนๆก็เลยพากันหาเรื่องมาร้องเพลงเล่นกัน หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนานหลายเดือน
เพื่อนๆ ที่มามีด้วยกันสองครัว กับอีกหนึ่งคนคะ แต่ละครัวก็จะทำอาหารมาร่วมกัน แบบที่เรียกว่า “Pot Luck” ส่วนNakoi ได้เพื่อนอาวุโสท่านเดิม พี่เล็ก หรือ Chef Alex มาทำเมนูอาหารอิตาเลี่ยนให้สองรายการ คือ ขนมปังกระเทียม กับ Fettuccine Alfredo สำหรับครัวพี่มด ก็ได้น้องมลศรีภรรยาทำ “ข้าวคลุกกะปิ” และน้ำองุ่นเน่าเจ้าประจำจากพี่แป๊ะ
“ข้าวคลุกกะปิ” โดยฝีมือของน้องมล นั้น หน้าตาดี รสชาติเริ่ดคะ อาหารจานนี้ถือว่าเป็นอาหารโปรดจานหนึ่งของ Nakoi ที่ทำไม่ยากเลย เพียงแต่มีเครื่องเคราหลายอย่างสักหน่อย น้องมลไม่ได้บอกว่าเธอทำยังไงบ้าง แต่ Nakoi ขออนุญาตน้องมลแทรกวิธีทำแบบง่ายๆ ของ Nakoi ไปหน่อยแล้วกันนะคะ เผื่อว่าใครอยากทราบ
วิธีทำ
ผัดข้าว ใครจะคลุกข้าวกับกะปิก่อนผัด หรือไปคลุกกันในกะทะก็แล้วแต่สะดวก แต่เวลาผัดให้ใส่กระเทียมเจียวในน้ำมันนิดหน่อย [...]
Read Full Post »
ฮาเวิร์ดรับสาวงามหุ่นดีนางหนึ่งขึ้นรถ หลังจากที่เขาขับรถผ่านไปยังย่านเก่าอันทรุดโทรมของเมือง และเห็นเธอยืนโบกรถอยู่ เมื่อหล่อนขึ้นมานั่งบนรถแล้ว ฮาเวิร์ดค่อยๆ เคลื่อนรถออก และเริ่มบทสนทนาอย่างเป็นกันเองกับหล่อน
ฮาเวิร์ด: ไม่ทราบว่าคุณทำอะไรครับ คือผมหมายถึงอาชีพหนะครับ
หล่อนหน้ามาส่งยิ้มหวานให้เขา ก่อนจะตอบว่า “ฉันเป็นนักมายากลค่ะ”
ฮาเวิร์ด: โอ่ะ…ไม่มีทาง ผมดูจากลักษณะท่าทางของคุณแล้ว เป็นไปไม่ได้แน่นอน …………เอายังงี้ดีกว่า คุณต้องพิสูจน์ให้ผมดูหน่อยหล่ะ
หล่อนก็ยังส่งยิ้มอันเหย้ายวนมาให้เขาอยู่เช่นเดิม แต่ไม่มีคำตอบใดๆ จากหล่อน นอกจากจะเอื้อมมือของเธอที่มีนิ้วเรียวยาว และเล็บเงาวับ ที่ถูกเคลือบไปด้วยสีแดงสด มาสัมผัสที่หัวเข่าของฮาเวิร์ด แล้วเริ่มต้นบีบเบาๆ และลูบไล้วนไปวนมา…..แค่นั้นแหละที่เธอทำ
ฮาเวิร์ดมารู้สึกตัวอีกที……ก็เมื่อขับรถเลี้ยวปร๊าดเข้าไปในโรงแรมม่านรูดใกล้ๆ แถวนั้น พร้อมกับนักมายากลสาวสวย….แค่นั้นแหละที่เธอทำ
I got a Black Magic Woman.
I got a Black Magic Woman.
Yes, I got a Black Magic Woman,
She’s got me so blind I can’t see;
But she’s a [...]
Read Full Post »
ชายคนหนึ่งออกจากชิคาโกเพื่อไปพักผ่อนที่คีย์เวส ในช่วงวันหยุดพักผ่อนของเขา แต่ภรรยาสุดที่รักของเขาเกิดติดธุระกระทันหัน จึงไม่สามารถไปพร้อมกันกับเขาได้ เธอได้ตกลงกับสามีสุดที่รักว่า จะบินตามไปทันทีในวันรุ่งขึ้นเมื่อเสร็จธุระ
ทันทีที่เขาเดินทางถึงฟลอริด้า เขาได้ส่งอีเมลล์คร่ำครวญด้วยความคิดถึง…ถึงภรรยาสุดที่รัก เพื่อเธอจะได้ไม่ต้องกังวลใจ แต่ด้วยความรีบร้อน ทำให้เขาพิพม์ที่อยู่ของเธอพลาดไปหนึ่งตัวอักษร ทำให้ภรรยาของเขาไม่ได้รับอีเมลล์ฉบับนี้…..แต่……สุภาพสตรีอีกท่านหนึ่ง เป็นผู้ได้รับอีเมลล์ฉบับนี้แทน
เมื่อหม้ายสาวนางนี้ได้รับอีเมลล์ฉบับดังกล่าว เธอได้เปิดออกด้วยความประหลาดใจในชื่อผู้ส่ง และความสงสัยใคร่อยากรู้….เธอได้เริ่มต้นอ่านมัน….เพียงชั่วขณะเดียวเท่านั้น….เธอก็ได้กรี๊ดดดดดดดดดด……ร้องออกมาด้วยความตกใจอย่างสุดชีวิต และเป็นลมหมดสติไปในทันที……
ช่างโชคดีซะเหลือเกิน…..ที่วันนี้ เป็นวันที่ธิดาของเธอมาอยู่เป็นเพื่อน ด้วยเเห็นว่ามารดาของเธอยังอยู่ในอาการเศร้าโศกอย่างยิ่งที่เพิ่งจะเสียสามีสุดที่รักไป
ด้วยเสียงกรี๊ดร้องอันดังของมารดา….. ทำให้เธอตกใจอย่างยิ่ง จึงได้วิ่งไปยังห้องของมารดา และพบว่า….แม่ของเธออยู่ในสภาพสลบไสล ไม่ได้สติ….เธอเริ่มเขย่าเรียกมารดา แต่หม้ายสาวก็ยังไม่ฟื้น…. พลันสายตาเธอเหลือบไปเห็นอีเมลล์ที่เปิดอยู่ มีใจความบางตอนว่า…………………
ถึงภรรยาสุดที่รักของฉัน
……..ฉันได้มาถึง และcheck in เรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างเรียบร้อยดี และดูเพียบพร้อมเพื่อเตรียมต้อนรับการมาถึงของคุณในวันพรุ่งนี้ ฉันกำลังตั้งหน้าตั้งตารอคุณอย่างตื่นเต้น ที่จะได้อยู่ด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง….จากสามีสุดที่รักของคุณ
ปล. ที่นี่ค่อนข้างจะร้อนนะจ้ะที่รัก
Read Full Post »