ฮาเวิร์ดรับสาวงามหุ่นดีนางหนึ่งขึ้นรถ หลังจากที่เขาขับรถผ่านไปยังย่านเก่าอันทรุดโทรมของเมือง และเห็นเธอยืนโบกรถอยู่ เมื่อหล่อนขึ้นมานั่งบนรถแล้ว ฮาเวิร์ดค่อยๆ เคลื่อนรถออก และเริ่มบทสนทนาอย่างเป็นกันเองกับหล่อน
ฮาเวิร์ด: ไม่ทราบว่าคุณทำอะไรครับ คือผมหมายถึงอาชีพหนะครับ
หล่อนหน้ามาส่งยิ้มหวานให้เขา ก่อนจะตอบว่า “ฉันเป็นนักมายากลค่ะ”
ฮาเวิร์ด: โอ่ะ…ไม่มีทาง ผมดูจากลักษณะท่าทางของคุณแล้ว เป็นไปไม่ได้แน่นอน …………เอายังงี้ดีกว่า คุณต้องพิสูจน์ให้ผมดูหน่อยหล่ะ
หล่อนก็ยังส่งยิ้มอันเหย้ายวนมาให้เขาอยู่เช่นเดิม แต่ไม่มีคำตอบใดๆ จากหล่อน นอกจากจะเอื้อมมือของเธอที่มีนิ้วเรียวยาว และเล็บเงาวับ ที่ถูกเคลือบไปด้วยสีแดงสด มาสัมผัสที่หัวเข่าของฮาเวิร์ด แล้วเริ่มต้นบีบเบาๆ และลูบไล้วนไปวนมา…..แค่นั้นแหละที่เธอทำ
ฮาเวิร์ดมารู้สึกตัวอีกที……ก็เมื่อขับรถเลี้ยวปร๊าดเข้าไปในโรงแรมม่านรูดใกล้ๆ แถวนั้น พร้อมกับนักมายากลสาวสวย….แค่นั้นแหละที่เธอทำ
I got a Black Magic Woman.
I got a Black Magic Woman.
Yes, I got a Black Magic Woman,
She’s got me so blind I can’t see;
But she’s a [...]
Read Full Post »
เรื่องเล่าเช้านี้….nakoi ฟังแล้วมันช่างน่ารักจั๊กกะจี้ดีแท้เชียว….เพราะตัวเองไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์….มัวแต่ยุ่งเป็นลิง แต่ว่านู๋ผึ้งเขาเล่าให้ฟัง….เขานั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วย…..
หลังอาหารมื้อกลางเย็น (ระหว่างกลางวันกะเย็นนะ) มีลุงหง่า, ลุงตึ๋ง, พี่โต้ง, อาอ่อด, นู่ผึ้ง และอีกสองสามคน นั่งอยู่ มื้อนี้เขาทานข้าวไข่เจียวสามหอมฝีมือน้องหริงกัน แล้วก็ตามด้วยผลไม้ตัวต้นเรื่อง…คือ “สับปะรด” นี่อง ทุกคนก็นั่งคุยกันไปทานสับปะรดกันไป ลุงหง่าก็เล่าเรื่องอะไรต่ออะไรให้ฟังเช่นเคย โดยมีสายตาหลายคู่ของผู้คนร่วมโต๊ะจับจ้องและเพลิดเพลินไปกะลุงหง่า ไม่ได้สนใจสิ่งอื่นใด…อาอ่อดก็กินสับปะรดไปแคะขี้ฟันไป…..
ลุงหง่า: อ่อด….เอาสับปะรดมากินบ้างซิ
อาอ่อด…ไม่พูดอะไร เอาไม้จิ้มฟันจิ้มสับปะรดส่งให้ลุงหง่า โดยที่ไม่มีใครสังเกตหรือว่าอะไร…มีเพียงสายตาหนึ่งคู่ที่บังเอิญเหลือบไปเห็นเข้าอย่างจัง…..
นู๋ผึ้งนั่นเอง…เธอเหลือบไปเห็นพอดีว่า อาอ่อดกำลังแคะขี้ฟันอยู่ตอนที่ลุงหง่าบอกขอสับปะรด แล้วแกก็เอาไม้อันเดียวกันนั้นแหละจิ้มสับปะรดส่งให้ลุงหง่า…จร๊ากกกกก…นู๋ผึ้งนั่งเงียบกริบ…ไม่กล้าพูดไรทั้งสิ้น…
อาอ่อดส่งสับปะรดให้ลุงหง่า….
อาอ่อด: เอ้า…อา…
ลุงหง่า: เฮ้ย…ไอ้อ่อด…เอ็งเอาไม้จิ้มที่ฟันที่แคะฟันเอ็งอยู่มาจิ้มสับปะรดให้ข้านี่หว่า….
อาอ่อด: โอ้ย…ใช่ที่ไหนเล่าอา…ผมยังไม่ได้ใช้เลย…
ลุงหง่า: ก็ข้าเห็นอยู่นี่หว่า
พี่โต้ง: แหมครู….ขี้ฟันหลานกินไม่ได้เชียวเหรอ….กร๊ากกกกก….
ทุกคนหัวเราะกันกร๊ากกก…ใหญ่….อาอ่อดก็ทำหน้าตาเฉย เหมือนเคย แล้วตอบว่า
อาอ่อด: ไม่ใช่อา….ไม้มันมีสองข้าง….ผมใช้อีกข้างหนึ่ง ข้างที่จิ้มผมยังไม่ได้ใช้
แล้วลุงหง่าก็จับสับปะรดเข้าปาก….อืม….
กร๊ากกกก……..ใครว่าคนแก่เบลอ….ตาฝ้าฟาง…คนอ่อนกว่านี่ซิ…..
Read Full Post »
หวานซะจริง…
เช้านี้บังเอิญหูแว่วไปได้ยินเพลงจากรายการวิทยุ คลื่น http://www.fm103pkt.com/ ที่คนนั่งข้างๆ เปิดฟังตอนทำงาน เอ๊ะ! เพลงนี้เพราะดีนี่หว่า แล้วก็คุ้นๆ กับเพลงฮิตที่เคยได้ยินพวกคนโตเขาร้องกันตอนที่เรายังเป็นเด็ก ทำนองเหมือนกัน เนื้อหาก็เป็นเรื่องราวของความรักเช่นเดียวกัน
เพลงไทยที่ว่าเนี่ยเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง “เก๋า…เก๋า” ที่เราเองก็เพิ่งจะดูไปเมื่อประมาณ ปีหรือสองปีที่ผ่านมานี่เอง หนังเรื่องนี้ก็เป็นหนังร่วมสมัยแบบย้อนยุค ที่มีเนื้อหาและการดำเนินเรื่องที่น่าสนใจดี คือ มีการเลียนแบบความทันสมัยของยุคสมัยนั้นๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของเพลงดัง และการแต่งกายในยุคอดีต หรือเครื่องมือข้ามกาลเวลาของหนังต่างชาติ ที่เอามาเป็นจุดเด่นของเรื่อง ทำให้คนร่วมสมัยหลายคน ได้ปลื้มกับกลิ่นไอของอดีตได้เป็นอย่างดี เอาเป็นว่าดิฉันก็ชอบหนังเรื่องนี้หล่ะ แม้นว่าจะไม่ได้เกิดในยุคที่วงดิอิมพอลซิเบิ้ลโด่งดัง
ลองฟังเพลงดู
ชื่อเพลง : ดวงใจยังมีรัก (ดวงใจฉันรักเธอ)
ศิลปิน : เดอะ พอสซิเบิล (The Possible)
ฝากเวลาวอนรำพัน ข้ามคืนวันมาชิดใกล้
รักที่รอนแรมมาไกล แค่ไหนเธอรู้ดี
หวังว่าเธอยังมีใจจดและจำคำนี้ไว้
ดวงใจฉันรักเธอ ดวงใจฉันรักเธอ
ครั้งนั้นถ้าฉันได้รู้ คงเคียงคู่สุขสันต์
เพียงแต่ฉันกลับตัวและหัวใจ
แต่ฉัน ทำตัวเองให้ร้างแรมห่างไกล
เลวแค่ไหนยอดชู้เธอคงจะรู้ดี
* แต่จะจากกันไกลเพียงไร แต่ดวงใจไม่เคยห่าง
รักไม่เคยจะจืดจาง หดห่างจากหัวใจ
ขอเพียงเธอจงอย่าลืม ถ้อยคำคำนี้ไป
ถึงตัวห่างไกลอย่างไร แต่เธอโปรดรู้ไว้
ดวจใจฉันรักเธอ รู้ไว้ดวงใจฉันรักเธอ
รู้ไว้ดวงใจฉันรักเธอ รู้ไว้ดวงใจฉันรักเธอ
ยังไม่ลืมเราเลว จนเธออำลา
ยังติดตาดวงหน้าเธอมี น้ำตาคลอ
ไม่เคยกลับใจ ผิดแค่ไหนให้เธอท้อ
เพียงแค่ขอ ยอมรับเอาไว้ในโทษทัณฑ์
(ซ้ำ *)
(ซ้ำ *)
สำหรับเพลงต้นแบบนั้น ชื่อ [...]
Read Full Post »
Posted in ดนตรี, สนุกทั่วไป, แท็ก ดนตรี on มิถุนายน 18, 2008 | 5 Comments »
เรามันคนแนวลูกทุ่ง ไม่ว่าอยู่ส่วนไหนของโลก ก็ยังรักความเป็นลูกทุ่ง ธรรมชาติ แบบสบายๆ อยู่ดี
พอฟังเพลงลูกทุ่ง ไม่ว่าจะลูกทุ่งไทย หรือลูกทุ่งฝรั่ง ก็ให้ความรู้สึกแบบเดียวกัน คือ ฟังสนุกแบบเป็นเรื่องราว และกลิ่นอายของชนบท ครั้นไปเจอเพลง “All I Want to Do” ของนักร้องคู่อย่าง “Sugarland” เข้า แม้จะฟังและดูมิวสิควีดีโอเป็นครั้งแรก แต่ก็รู้สึกประทับใจจริงจิ๊ง เนื้อเพลงมีอยู่ว่า
I don’t want
To get up baby
Let’s turn off the phone
I don’t want to go
Tto work today
Or even put my makeup on
I’ve got better things
To do
Than my todo list anyway
Hide under the covers
And [...]
Read Full Post »
Posted in ดนตรี, แท็ก ของชอบ, ดนตรี on มิถุนายน 12, 2008 | 4 Comments »
เมื่อวันเสาร์ที่ 24 พฤษภาคม 2551ไปงานเปิดแสดงศิลปะของเปี๊ยก (ลูกศิษย์พี่หมาย) ที่แอลเอ ตอนเช้าพอมีเวลาว่างก็เลยได้ไปเดินหาซื้อหนังสือมือสองที่ร้านขายของเก่าชื่อ Valley Thrift Store บนถนน San Fernando ตัดกับถนน Lankershim ได้หนังสือศิลปะมาหลายเล่ม พี่นวลบังเอิญไปเจอแผ่นเสียงของ “Joan Baez” (หนึ่งในนักร้องเพลง Folk ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังของอเมริกาในยุค 1960) แผ่นหนึ่ง ราคาหนึ่งเหรียญ คุณพี่ก็รีบคว้าทันที เพราะถูกแสนถูก
หน้าปกอัลบั้ม “Studio Album by Joan Baez”
พี่นวล: “โอ้โหอาจารย์กมลต้องชอบแน่ๆ อัลบั้มนี้มีประวัติ ต้องถูกใจตึ้งแน่”
กลับมาถึงบ้าน พี่นวลเอาแผ่นเสียงให้อาจารย์กมล แกก็ดีใจใหญ่อย่างที่พี่นวลบอก เพราะแผ่นนี้ยังไม่มีไว้ในบ้านที่ Chatsworth
อาจารย์กมล เริ่มเล่าให้ฟังว่า เคยมีแผ่นเสียงชุดเดียวกันนี้ตอนอยู่ที่เมืองไทย ตอนนั้นจำได้ว่าประมาณปี 1963 (ปี พ.ศ. 2506) ได้ซื้อแผ่นเสียงอัลบั้มเดียวกันกับอันนี้ หน้าปกเหมือนกันแป๊ะ จากร้านขายแผ่นเสียงแถวตลาดวงเวียนใหญ่ แล้วกลับบ้านไปเปิดฟังกับ “พี่เทือง” และ “จ่าง” ทั้งสองท่านนี้ไปร่วมฟังด้วยทุกวันอย่างเคลิบเคลิ้ม ถึงแม้ทั้งสองจะไม่สันทัดภาษาอังกฤษ แต่ก็ชื่นชอบ [...]
Read Full Post »
