Thunderbird Air Show 06

ถึงแม้นว่ายังมีเวลาอีกหลายเดือนมากนักกว่าจะถึงเวลาแสดงแอร์โชว์ แต่ก็อยากมาเล่าให้ฟังก่อน เผื่อใครที่สนใจจะได้มีเวลามากพอในการเตรียมตัววางแผนกันล่วงหน้า

Thunderbird Air Show

 

 

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อปี 2006 เดิมตั้งใจจะเอารวมไว้เป็นส่วนหนึ่งในหนังสือ “Las Vegas Heaven is Right Here” แต่เนื่องด้วยติดขัอขัดทางเทคนิคบางประการ ก็เลยมาปรากฏอยู่ในนี้แทน 

ในวันที่ 11 พฤศจิกายน ของทุกปี ซึ่งเป็นวัน Veteran day หรือวันทหารผ่านศึกอเมริกัน ที่ถือเป็น วันหยุดสำคัญของประเทศ รัฐบาลอเมริกันได้จัดให้วันนี้เป็นวันเพื่อการระลึกถึงเกียรติคุณของเหล่าบรรดาทหารผ่านศึกอเมริกัน ที่ยังมีชีวิตอยู่ โดยได้เริ่มต้นครั้งแรกเมื่อปี 1918 หลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 ในแต่เดิมนั้น เรียกวันนี้ว่าวัน Armistic day ในวันนี้ทางกองทัพอากาศสหรัฐ จึงจัดกิจกรรมการแสดงสมรรถนะทางการบินให้กับประชาชนและนักท่องเที่ยวทั่วไปเข้าชม

 

……

 

ตอนเช้าดูข่าวในทีวี แล้วก็ต้องเด้งตัวขึ้นสุดโก่ง เพราะอยากจะไปดูและถ่ายรูป ของฝูงบินทันเตอร์เบิร์ด (Thunder Bird) จึงรีบชักชวนพ่อตากล้องกิตติมศักดิ์ให้แต่งเนื้อแต่งตัว และตระเตรียมเครื่องไม้เครื่องมือ อุปกรณ์ต่างๆ (ต้องพยายามทำตัวกระตือรือร้นสุดฤทธิ์ เนื่องจากอยากไปดูทุกปี มาเป็นเวลาสี่ถึงห้าปีได้แล้ว แต่ถึงเวลาก็ไม่ได้ไปสักครั้ง เพราะความแชเชือน เฉื่อยแฉะ ของตัวเอง)

 

 

 

 

 

และแล้วก็ได้ฤกษ์บึ่งห้อม้าเหล็กคู่ใจไปยังค่ายทหารเนลลิส (Nellis Airforce Base) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของดาวน์ทาวน์ลาสเวกัส ไปประมาณ 8 ไมล์ เท่านั้น และก็อยู่ไม่ไกลจากบ้านเท่าไหร่นัก ขับรถประมาณ 10-15 นาทีก็ถึง แต่กระนั้นก็ยังหลงไปเข้าประตูผิดจนได้ ทหารเฝ้าประตูบอกให้ขับรถไปจอดที่ Las Vegas Motor Speed Way ซึ่งเป็นสนามแข่งรถใหญ่ของเมือง มีการแข่งรถทั้งมอเตอร์ไซด์และรถยนต์ แล้วจะมีรถบัสคอยบริการรับส่งโดยไม่เสียค่าบริการ ที่สนามแข่งรถให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี โดยจัดลานจอดรถที่มีขนาดใหญ่มากให้หลายจุด โดยไม่เสียค่าบริการจอดรถ แต่พอจอดแล้ว ก็ต้องพยายามจำให้ได้ว่า จอดรถอยู่ตรงไหนและขึ้นรถบัสที่จุดใด เพราะเวลาขากลับจะได้ขึ้นรถบัสถูกคัน เพื่อจะมาลงยังลานจอดรถเดิม ไม่เช่นนั้นล่ะก้อ เดินกันอ๊วกแน่ เนื่องจากแต่ละลานไม่ใกล้เลยนะ อากาศก็สุดแสนจะบรรยาย ลมช่างแรงและหนาวเหน็บเจ็บกระดูกอะไรจะป่านนั้น อันนี้เขาเรียกว่าไม่มีประสบการณ์การชมแอร์โชว์ เพราะว่าสนามบินอยู่ทางเหนือและใกล้ภูเขา อากาศจึงหนาวซะเหลือเกิน พอบวกกับมีลมแรงกรรโชกมาเป็นระยะด้วยแล้ว ไม่ทันตั้งตัวจริงๆ ลมหนาวนี้เป็นหนาวแรกของปีนี้ก็ว่าได้ ก็เมื่อวานยังอากาศดีอยู่แท้ๆ เชียว หมวก, ถุงมือ และเสื้อโค๊ต หนาๆ กลายเป็นของสำคัญที่ต้องคิดถึง และลืมไม่ได้เลยเชียว ถ้าคิดจะไปชมแอร์โชว์ในปีหน้า

 

 

 

 

 

 

พอถึงบริเวณทางเข้าชานชลาจอดรถบัส มีบรรดาเหล่าทหารเป็นหมู่ยืนคอยดูแลความเรียบร้อย (เห็นหล่อๆ ก็หลายคนนะ) ตรวจสัมภาระส่วนตัวของผู้เข้าชมทุกคน ด้วยการดูด้วยสายตาและผ่านเครื่องตรวจเอ็กเซย์ เหมือนตอนตรวจก่อนขึ้นเครื่องบินยังไงยังงั้น ตรวจเสร็จแล้วก็จะมีสติกเกอร์ติดที่กระเป๋าของทุกคน ว่าได้ผ่านการตรวจแล้ว จากนั้นก็ไปจ่ายเงินค่าเข้าชมคนละ 3 เหรียญสำหรับคนทั่วไป เด็กและผู้สูงอายุ ตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไปจะได้ลดราคา จากนั้นก็เข้าแถวเพื่อขึ้นรถบัส จะมีทหารทั้งหญิงและชายคอยนับจำนวนคนให้พอดีกับที่นั่งบน รถบัส ไม่มีขาด ไม่มีเกิน พร้อมมีบริษัทเอกชนพิมพ์หนังสือที่เกี่ยวกับแอร์โชว์ คอยยืนแจก บริเวณทางขึ้นรถบัส แล้วรถก็เคลื่อนออกจากลานจอดไปตามถนนที่ถูกปิดกั้น ไว้ให้เฉพาะรถบัสสำหรับงานนี้วิ่งเพียงอย่างเดียว แหม!ระบบการจัดการช่างเยี่ยมซะนี่กระไร มีการวางแผนอำนวยความสะดวกมาเป็นอย่างดี ไม่มีการแย่งชิง เบียดเสียด หรือรถราติดขัดแต่อย่างใด รถวิ่งประมาณ 5 นาที ก็ถึงยังสนามบิน Nellis Air Force Base ที่เป็นฐานทัพทางอากาศที่สำคัญแห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกา เป็น Home of Thunder Bird หรือบ้านของฝูงบินเอ็ฟ 16 Thunder Bird อันมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีในบ้านเรา ขณะลงจากรถบัสก็ต้องจำให้ได้ว่า ลงที่จุดจอดรถด้านไหน จุดไหน เพราะเวลาขึ้นต้องขึ้นให้ถูกที่ เพื่อจะได้ไปลงยังลานจอดรถที่เดิม อย่างที่บอกไว้แล้วว่า แต่ละลานนะไกลกันเหลือหลายนะจ้า อากาศก็หนาวเหน็บ ลมแรง แล้วถ้าจะต้องเดินตากลมหนาวไปยังที่จอดรถอีกหล่ะก็ สงสัยว่าไม่เสียเวลาเปล่าแน่ คงจะได้ของแถมเป็นอาการปวดกระดูกอีกต่างหาก เพราะฉะนั้นสังเกตให้ดี และจำให้ได้ว่าขึ้น- ลงรถที่ไหน

 

 Home of Thunderbird at Nellis Air Force Base, Las Vegas, NV, USA.

 

 

 

 

ในงานมีการจัดแสดงเครื่องบินหลากหลายประเภท บนเนื้อที่ของฐานทัพประมาณ 14,000 เอเคอร์ (หรือประมาณ 35,410.2 ไร่) ที่แบ่งสันปันส่วนสำหรับการจัดแสดงประมาณ 1 ใน 3 ส่วน ก็คิดดูเอาแล้วกันว่า จะต้องเดินกันขนาดไหน แต่ความที่มีของแปลกหูแปลกตาให้ดูให้ชม จึงไม่ทำให้ รู้สึกว่าไกลหรือเมื่อยแต่อย่างใด ประกอบกับสภาพอากาศที่หนาวเย็น จนถึงหนาวเหน็บเมื่อยามลมพัด และแสงแดดอันร่ำไรริบหรี่จนถึงมืดมิด เพราะเมฆบัง จึงทำให้ความเหน็ดเหนื่อยไม่ปรากฏบนใบหน้าของผู้คน บรรยากาศโดยรอบดูคึกคักไปด้วยร้านรวง ที่มีทั้งขายของที่ระลึกต่างๆ จนไปถึงขายอาหารการกิน แถมมีอาหารไทย เช่น ผัดไทย และไก่ย่าง แซมให้เห็นซะด้วย ผู้คนที่เข้าชมก็มิใช่มีเพียงแต่ชาวบ้านท้องถิ่น หรือชาวอเมริกันเท่านั้น ผู้คนหลั่งไหลมาจากทั่วโลกเช่นกัน ทั้งชาวสวิสเซอร์แลนด์, อังกฤษ, จีน, เกาหลี, ญี่ปุ่น หรือพี่ไทยอย่างเราก็มีให้เห็น แต่ละคนแบกอุปกรณ์ถ่ายภาพ ไปหามุมกล้องของแต่ละคน มีทั้งมือสมัครเล่นและมืออาชีพ อุปกรณ์การถ่ายภาพ ก็มีให้เห็นตั้งแต่กล้องดิจิตอลเอส แอล อาร์ ทั้งเลนส์ ขาวขนาดใหญ่ จนถึงกล้องดิจิตอลขนาดเล็ก เรียกว่าถ้าใครต้องการหาซื้อกล้อง ก็มาเลือกดูจากที่นี่ได้ ตื่นตาตื่นใจทั้งเครื่องบินทั้งคน และกล้อง ถ่ายรูปก็ว่าได้

 

บรรยากาศในงาน
บรรยากาศในงาน

 

 

ภายในงานมีการจัดแสดงและสาธิตเครื่องบินทั้งของทางทหาร และของพลเรือนจากทั่วโลกมาให้ชม เพื่อเป็นการให้ความรู้แก่พลเรือนผู้ที่สนใจ ทั้งการจัดวางเปิดให้เข้าชมบนเครื่อง ของเครื่องบินสื่อสารทหาร, เครื่องบินขนส่งของทหาร และเครื่องบินขนส่งของพลเรือนอย่าง “Fedex”  และการสาธิตการบินของทหาร และพลเรือนผู้เชี่ยวชาญ เป็นต้น ในปีนี้มีการแสดงสาธิตการบิน 22 รายการ เป็นต้นว่า การแสดงของเครื่อง CV-22 Osprey, F/A-18 Super Hornet, F-117A Nighthawk, MQ-1 Predator, F-16 Fighting Falcon, F-22A Raptor, F-16 Solo Display Team จาก  The Belgian Air Force

 

 

 

 

นอกจากนี้ยังมีการแสดงการบินของพลเรือนจาก The Red Bull MiG หรือเครื่องดื่มกระทิงแดงของบ้านเราที่ขายลิขสิทธิ์ให้ต่างประเทศไปนี้แหละ, The Oracle Challenger, The Fight for Diabetes Laser 230, A Korean World War Power, และ A US Navy Legacy Flight ส่วนเครื่องที่ตั้งแสดงให้ชมบนลานจัดแสดงก็มีเครื่องหลายประเภท เช่น F-22A Raptor, A-10 Thunderbolt II, B-52 Stratofortress, C-5 Galaxy, KC-10 Extender, X-45 UCAV ยานยนต์ลาดตระเวน, Douglas DC-3, B-17 Flying Fortress, P-51 Mustang, T-28 “Trojan”, PT-22  ซึ่งมีผู้เข้า ชมกว่าหนึ่งแสนคน จากที่ต่างๆ ทั่วโลกก็ว่าได้ เป็นนิทรรศการการแสดงเทคโนโลยี่ทาง การบินทหารที่น่าสนใจ ตื่นตา ตื่นใจ เป็นอย่างยิ่ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รายการสุดท้ายของงานที่เรียกว่าเป็น Climax ก็คือ การแสดงอันมีชื่อเสียงโด่งดังของฝูงบินเอ็ฟ 16 (Thunderbird F16 Fighting Falcon) ที่ประกอบไปด้วยเครื่องบินทั้งหมด 6 ลำ ที่ได้รับการตกแต่ง อย่างสวยงาม ด้วยการทาสีแดง-ขาว ไม่ใช่สีเขียว หรือเทา แบบสีทหารที่มองดูน่ากลัว กิจกรรมอื่นๆ ทั้งหมดหยุดไปชั่วขณะ เพื่อให้ผู้ชมและเหล่านักบินได้มีสมาธิกับการชม และการขับเครื่องบิน ช่างภาพทั้งหลายแหล่ก็จัดเตรียมอุปกรณ์การถ่ายภาพของตนอย่างพร้อมเพรียง เพื่อให้ได้ภาพอันสวยงามวิจิตรพิศดารตามที่ตนต้องการ

 

บรรดานักบิน
บรรดานักบิน

 

 

เริ่มต้นการแสดงด้วยขบวนแถวของเหล่านักบินและผู้ช่วย ที่ออกเดินคล้ายสวนสนามไปยังเครื่องบิน ด้วยอาการคล้ายหุ่นยนต์ เหมือนอย่างที่เหล่าบรรดาทหารทั่วโลกเดินสวนสนามกันนั่นแหละ เหล่าบรรดาผู้ชม และบรรยากาศโดยรอบเงียบกริบ มีเพียงเสียงเพลงมาร์ช และฝีเท้าทหารที่กระทบกับพื้นอย่างเป็นจังหวะเท่านั้น แหม! ตื่นเต้นจริงๆ เพราะเป็นครั้งแรกที่ได้ชมเหมือนกันแหละ เมื่อเดินถึงเครื่องบินก็มีการประกาศรายชื่อนักบิน และเหล่าผู้ช่วย ด้วยน้ำเสียง ที่นับว่าเป็นการให้เกียรติ อันสมเกียรติอย่างยิ่งแก่ทีมฝูงบินทันเดอร์เบิร์ด ในทีมนี้มีนักบินหญิงอยู่ 2 ท่าน และแล้วนาทีที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง เมื่อนักบินขึ้นนั่งประจำที่ ผู้ช่วยเริ่มตรวจตราความเรียบร้อยโดยรอบอีกครั้ง และส่งสัญญาณให้กับนักบิน เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มขึ้น ผู้ชมทุกท่านอยู่ในสภาพเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีการแย่งชิงพื้นที่ส่วนตัว หรือทะเลาะเบาะแว้งใดๆ ทั้งสิ้น และทุกคนก็ได้ชมภาพเครื่องบิน เอฟ 16 บินฉวัดเฉวียง หกคะเมนตีลังกาอยู่บนท้องฟ้า และบินเฉี่ยวสวนกันไปมา อย่างคล่องแคล่ว มีท่าเด็ดที่ประจำใจอีกอันก็คือ ท่าดิ่งพสุธา (อันนี้ตั้งชื่อเองนะ) คือเอาส่วนหัวของเครื่องดิ่งสู่พื้นดินแบบ 90 องศา แล้วเหินกลับขึ้นฟ้าเมื่อเครื่องใกล้ถึงพื้นดินแล้ว อู้ย…หวาดเสียวจริงๆ แปลกใจจริงๆ น่าอัศจรรย์ใจเป็นอย่างยิ่ง ที่ก้อนเหล็กมหึมา ได้ขึ้นไปลอยอยู่บนท้องฟ้า น่าทึ่งในความสามารถของนักบิน และสมรรถนะของเครื่องบินอย่างเหลือประมาณ

 

 

 

 

 

จบรายการแสดงด้วยความประทับ แหม! อยากดูอีกจึง คุ้มค่าจริงๆ กับสามเหรียญเนี่ย ถ้าปีหน้าได้ดูอีกจะเตรียมอุปกรณ์การถ่ายภาพ และ เสื้อกันหนาวให้พร้อมกว่านี้ รับรองคงได้ภาพสวยๆ สะใจกว่านี้แน่ ใครที่เป็นช่างภาพอาชีพ หรือ สมัครเล่น ถ้ามีโอกาสก็อย่าลืมแวะไปประลองฝีมือการถ่ายภาพเอฟ 16 ดูกันบ้าง รับรองไม่ผิดหวัง อีกสิ่งที่ได้กลับมาก็คือ ปลายขากางเกงยีนส์ขาดหมดเลย เนื่องจากเสียดสีกับพื้นซีเมนต์ของสนามบิน สนามบินที่นี่พื้นคมชมัดเลยนะ (คงเป็นพื้นแบบพิเศษสำหรับให้เครื่องบินวิ่งแน่นอน)  ใครอย่าได้หกคะล้มบนพื้นนี้เลยเชียว สงสัยจะฉลอกเยอะกว่าปกติแน่

 

ปล. ขอขอบพระคุณช่างภาพฝีมือดี (สำหรับดิฉัน) เป็นอย่างยิ่งนะคะ

หนึ่งความคิดบน “Thunderbird Air Show 06”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: