คำถามที่คาใจ ???


ประกาศ!  “ต้องการผู้มีความสามารถติดต่อกับคนตายได้ ญาติของฉันคนหนึ่ง เพิ่งเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย ฉันต้องการรู้ว่า ทำไมเขาถึงได้ตัดสินใจทำอัตวินิบาตกรรม ฉันมีเงินจำนวนหนึ่ง ไม่มากนัก ที่จะจ่ายให้กับผู้ที่มีความสามารถติดต่อกับญาติของฉันได้ โปรดติดต่อ…จอห์น โทร 702-444-5555”

 

ข้อความนี้ ปรากฏอยู่บนหน้าเว็บไซด์โฆษณาย่อย Craigslist: Las Vegas (หนึ่งในสิบเว็บไซด์ที่ได้รับความนิยิมสูงสุดในประเทศสหรัฐอเมริกา ให้บริการเผยแพร่ไปกว่า 50 ประเทศทั่วโลก) เมื่อสองสามวันก่อน แหม! มันช่างสะดุดตา สะดุดซะเหลือเกิน

 

ถึงแม้นเวลาจะล่วงเลยมาเกือบสองปีแล้วก็ตาม แต่มันก็มีหลายสิ่งที่ทำให้ต้องหวลคิดถึงชายไทยสูงอายุ เชื้อสายจีน ผู้มากประสบการณ์คนหนึ่ง คนที่ลุงหวันเรียกว่า  “หงี คนรักศิลปะ”

 

ราวเดือนพฤศจิกายน 2006 (อาจจะก่อนหรือหลังนั้นเล็กน้อย) พี่หงีและพี่เฉียดโทรมาจากเมืองไทยว่า

 

พี่เฉียด: น้องสาวพี่หงีเขาไปซื้อร้านอาหารที่ซีแอทเทิ้ล เขาให้พี่หงีไปช่วยจัดการเรื่องอาหารและตกแต่งร้าน

 

พี่หงี: ผมคิดว่าจะไปถึงอเมริกาในช่วงคริสต์มาส-ปีใหม่ หรือต้นปี 2007 อยากให้ไปช่วยกันตกแต่งร้าน นึกว่าไปเที่ยวพักผ่อนแล้วกััน

 

แกยังบอกอีกว่าถือเป็นการระลึกถึงบรรยากาศเมื่อคราวปลายปี 2004 ถึงช่วงต้นปี 2005 ที่แกได้เคยไปพักอยู่ที่บ้านลาสเวกัสราวสองเดือน และเราสามคน (พี่หงี, อิฉันและสามี) ได้มีโอกาสพูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนะ และประสบการณ์กันอย่างสนุกสนาน…. 

 

พี่หงี: ไปถึงซีแอทเทิ้ลเมื่อไหร่จะติดต่อไปนะ

 

ความดีใจที่จะได้ไปเที่ยวและเจอพี่หงี ทำให้รู้สึกตื่นเต้นได้เหมือนกันนะ เพราะนอกจากความอยากไปเที่ยวแล้ว ก็ยังมีอะไรหลายอย่างที่ยังไม่เข้าใจ ในเรื่องการทำอาหารฝรั่งเศสที่แกได้สอนไว้หลายรายการด้วยกัน คิดว่าเจอกันคราวนี้คงจะได้ถามซะให้หมด รวมทั้งจะได้เอากระทะเหล็กหลายใบที่ซื้อไว้ให้แก ไปให้ด้วย ไม่ต้องหอบไปเมืองไทยในเปลืองน้ำหนักกระเป๋า ทุกครั้งที่ทำอาหารฝรั่งเศสให้แขกพิเศษทาน หรือทำทานเอง (อย่าว่ากระแดะนะเจ้าคะ เพราะของที่ลาสเวกัส มันหาซื้อได้ง่าย, ราคาถูก, และทำง่ายมากกว่าทำอาหารไทยบางรายการซะอีก) ก็ทำให้ต้องคิดถึงเพื่อนต่างวัยท่านนี้ไปซะทุกที

 

ช่วงก่อนคริสต์มาสเป็นช่วงที่ไม่ค่อยจะมีงานมากนัก จึงพอมีเวลาเตรียมตัว และทบทวนตำราอาหารพร้อมเตรียมคำถามต่างๆ ไว้ เพื่อจะได้ไม่หลงลืม

 

จนเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2006 ช่วงบ่ายแก่ๆ นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์กำลังนึกอยู่ว่าเย็นนี้จะทำกับข้าวอะไรดีน้า แต่ยังนึกไม่ออก เลยคิดว่าเช็คเมลล์ก่อนแล้วกัน เปิดไปเจออีเมลล์ของพี่เฉียด…แหม! ดีใจจังกำลังรออยู่เหมือนกันนะเนี่ย สงสัยพี่หงีมาแล้วหล่ะ เปิดอีเมลล์อ่านทันทีด้วยอาการดีใจดี้ด๊า…ในเนื้อความของอีเมลล์ฉบับนั้น: (คัดมาจากต้นฉบับจริง)

 

“พี่ขอส่งข่าวที่น่าเสียใจเป็นอย่างยิ่งว่า ที่นัดกันไว้ว่า จะไปเจอกันที่ Seattle ตอนกุมภา คงจะเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้แล้ว พี่หงีจากพี่ไปเมื่อคืนวันอังคารที่ 19 ธันวาคม 2549 เวลา 19.37 น. พี่หงีไปหาหมอฟันและหมอทั่วไปที่พระโขนง และนัดกับพี่จะไปพบกันที่โรงแรมสยามซิตี้ เพื่อไปงานแสดงของกลุ่มจิตรกรไทยคืนนั้น แต่พี่หงีไปฟุบที่สถานีรถไฟฟ้าพญาไท สถานีที่จะลงไปงาน ตอนเวลานั้นมีแพทย์ 2 คน เดินลงมาด้วย ช่วยเป่าปาก ปั๊มหัวใจให้พี่หงี เขาก็จับชีพจรแทบไม่ได้ คาดว่าเส้นเลือดใหญ่ไปเลี้ยงหัวใจคงแตก ถึงไปเกือบทันที เขาพยายามอยู่เป็นครึ่งชั่วโมง แล้วตัดสินใจส่งโรงพยาบาลราชวิถี แต่พี่หงีไม่รอ ตัดสินใจว่า ถ้าผมไปคงไปแล้วไปเลยปุบปับ ตามที่เคยคุยเอาไว้….”

……………

พี่เฉียดเอง

 

ฮู ฮู…….มีเพียงเสียงพัดลมจากเครื่องคอมพิวเตอร์ และเสียงหัวใจสองดวงที่เต้นเป็นจังหวะแบบอึกอัก เราสองคนไม่อยากมองหน้ากัน เพราะไม่อยากให้เห็นดวงตาอันแดงกล่ำของกันและกัน

 

อะไรๆ ก็เปลี่ยนแปลงได้เสมอ และตลอดเวลา

 

เกือบสองปีที่ผ่านไป….เพราะตาจอห์นแท้ๆ เชียวทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น….แต่ก็ไม่ใช่ซะทั้งหมดหรอกนะ

ยังไงซะผุ้อาวุโสไทยเชื้อสายจีนคนนี้ ก็ยังอยู่ในความทรงจำซีกที่สวยงามเสมอ ไม่ว่าจะกี่ปีผ่านไป

 

หนึ่งความคิดบน “คำถามที่คาใจ ???”

  1. เศร้าๆอ่ะครับเรื่องนี้ ขอร่วมแสดงความเสียใจด้วยคนนะครับ
    ผมพยายามจะนึกว่าผมเคยเจอลุงหงีซักครั้งมาก่อนรึเปล่า มันคลับคล้ายคลับคลามากแต่สติสตังค์ผมมันเลอะเทอะจนนึกอะไรไม่ออกเลยจริงๆ..

  2. เศร้าจริง ๆ ค่ะ
    แม้ว่าการพบกันคือจุดเริ่มต้นของการลาจาก
    แต่ก็เศร้าทุกครั้งที่เกิดขึ้นกับคนใกล้ตัว

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s