เลาะริมทางถนนพระร่วง


วางแผนกันมาเนิ่นนานข้ามประเทศเลยก็ว่าได้นะ ตั้งแต่สมัย Namai ยังอยู่ที่เมืองลาสเวกัส ตั้งใจไว้ว่าจะขี่จักรยานสำรวจเส้นทางถนนพระร่วง….และแล้ววันนี้ฝันของหนุ่ม (เหลือ) น้อยอย่าง Namai ก็เป็นจริงซะที เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แผนที่ถนนพระร่วง บริเวณหน้าอุทยานแห่งชาติรามคำแหง
แผนที่ถนนพระร่วง บริเวณหน้าอุทยานแห่งชาติรามคำแหง

พวกเราชาวจักรยานประกอบไปด้วยสามนักปั่นน่องทอง คือ โรเบิร์ต เอี๊ยน และ Namai ส่วน Nakoi เป็นแผนกบริการ ต้องขับรถบรรทุกจักรยานของตัวเองตามทีมปั่นน่องทองไป ด้วยเหตุเพราะ Nakoi อ่อนซ้อม หรือเรียกง่ายๆว่า ฝีมือยังไม่ถึงนั่นเอง เขาเลยอนุญาตให้แค่ขับรถตามคอยบริการยามฉุกเฉิน…..แต่ก็ยังดีนะ ได้ชมวิวสวยๆไปกับเขา มิเสียแรงขับรถนะจะบอกให้

ถนนสายพระร่วงที่ว่าเนี่ย เริ่มต้นมาจากเมืองศรีสัชนาลัย และไปสุดที่จังหวัดกำแพงเพชร เป็นระยะทาง 123 กิโลเมตร สร้างขึ้นในสมัยสุโขทัย เมื่อกว่า 700 ปีมาแล้ว นับได้ว่าเป็นทางหลวงแผ่นดินสายแรก….. แต่ว่าจุดปั่นของเราจะเริ่มจากในเขตเมืองเก่า สุโขทัย ไปสิ้นสุดที่บ้านทานตะวัน ก่อนเข้าเขตอำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร ด้วยเหตุที่เรามีเวลาจำกัดเพียงเท่านี้…..นักปั่นทั้งสามคนออกรถกันตั้งแต่เกือบหกโมงเช้าของวันเสาร์ที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 (5/5/55….เลขสวยนะเนี่ย) จากบ้านพักริมคลองชลประทาน ตำบลท่าโพธิ์ พิษณุโลก ไปถึงโมทนาเซรามิค บ้านเกาะตาเลี้ยง อำเภอศรีสำโรง ประมาณ 11.20 น. เพราะมัวแต่เสียเวลาพักเที่ยวเป็น “พระยาน้อยชมตลาด” กันแถวกงไกรลาศ ซะนาน

บ้านไม้แสนสวย แถวกงไกรลาศ

ระยะทางช่วงแรกอยู่ในราวแปดสิบกว่ากิโล………ส่วน Nakoi ออกจากบ้านเก้าโมงเช้า ขับรถหลงทางไปซะรวมยี่สิบกิโลด้วยความเบลออออออออออออ แต่ก็ยังไปถึงโมทนาก่อนนักปั่นค่ะ

อากาศไม่ค่อยร้อนมากนัก เนื่องจากคืนก่อนออกเดินทางมีฝนตกหนัก ตอนเช้าอึ่ง กบ และเขียด ต่างพากันออกจากจำศีล เกลื่อนกลาดเต็มท้องถนนไปหมด มีทั้งที่รอดชีวิต และถูกรถทับแบนแตดแต๋….หลังจากสนทนาแลกเปลี่ยน รวมทั้งโม้กับคุณอู๊ด เจ้าของโมทนาเซรามิค…….ศิลปินพื้นบ้านช่างปั้น ฝีมือสุดยอดแห่งบ้านเกาะตาเลี้ยงแล้ว Namai เห็นว่าเราควรจะเอาจักรยานใส่รถ แล้วพากันไปเติมพลังมื้อบ่ายกันซะก่อนที่ร้านครัวยายทวดเจ้าเก่าเพราะ Namai แรงหมด ปั่นไม่ไหวแย้ววววววววววววววว

คืนนี้เราตัดสินใจพักค้างอ้างแรมกันที่เมืองเก่า ฝนฟ้าค่อนข้างอึมครึม พรุ่งนี้จะปั่นได้มั้ยหนอ…..เข้าถึงที่พัก ทุกคนขอนอนเอาแรงก่อนหล่ะกัน เดี๋ยวตอนเย็นๆ ออกไปปั่นชมเมือง หาอะไรอร่อยๆ ใส่ปากกันดีกว่า….Nakoi…..ก็จะได้โอกาสปั่นกับเขาบ้างก็ตอนนี้แหละ
รุ่งเช้า…ฝนฟ้าไม่เป็นใจ มืดครึ้ม อึมครึมตลอด สลับกับลงเม็ดมาเป็นระยะๆ แต่ก็ดีไปอย่างนะ ทำให้อากาศไม่ร้อน สบายดี แต่พ่อโรเบิร์ต เกิดกรุง กลับไม่ชอบ เพราะเหงื่อไม่ออก พวกเราเริ่มต้นถนนพระร่วงจากที่พักในเขตเมืองเก่านี่แหละค่ะ ออกไปทางทิศใต้ ผ่านประตูนะโม ไปยังวัดพระเชตุพน และวัดเจดีย์สี่ห้อง…..ท้องฟ้ามืดครึม ฝนตกพร่ำๆ สลับกับแรงบ้างอย่างสม่ำเสมอ แต่อากาศก็เย็นสบายดีค่ะ

บรรยากาศสองฟากฝั่งถนนช่วงผ่านวัดพระเชตุพนไปแล้ว จะเป็นนาข้าวสีเขียวชอุ่มชุ่มฉ่ำ มีต้นแคนาต้นใหญ่ดอกร่วงกราวลงพื้นดิน ขาวไปทั่วพื้นข้างถนน ตัดกับสีเขียวของต้นข้าว….แหม! มันช่างสวย สดชื่นซะนี่กระไร

ผ่านโรงงานทำเฟอร์นิเจอร์ไม้

เส้นทางปั่นของพวกเราไปสิ้นสุดกันที่บ้านทานตะวัน บริเวณที่ถนนพระร่วงตัดกับทางหลวงหมายเลข 101 รวมระยะทางทั้งหมดอยู่ในราว 120 กิโลเมตร เห็นจะได้ บรรยากาศสองข้างทางบนถนนประวัติศาสตร์สายนี้ มีเรื่องเล่าขานและตำนานที่น่าสนใจอีกมากมาย อันนอกเหนือไปจากทิวทัศน์อันสวยงาม ขอบคุณธรรมชาติ และบรรพบุรุษผู้รังสรรค์สวรรค์บนดินที่สวยงามให้กับพวกเรา….ขอบคุณค่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s