คลังเก็บหมวดหมู่: They are all around me

แกงเห็ดถอบชะอม ของฝากจากอำเภอพรานกระต่าย


ฝนตกแบบนี้ เป็นสัญญาณให้รู้ว่าถึงฤดูกาลที่เราจะได้ชิมเมนูเด็ดพื้นบ้านกันแล้ว ต้องนี่เลยค่ะ….เห็ดถอบ

เห็ดเผาะ
เห็ดถอบ

ของฝากจากอำเภอพรานกระต่าย เมื่อวานไปงานบวชมาค่ะ พี่มลฝากของดีมาให้ เป็นเห็ดถอบสองถุงใหญ่ (จริงๆ ก่อนหน้านี้หลายวันฝากแกงมาแล้วหนึ่งถุงใหญ่ Nakoi จัดการไปเรียบร้อยซะแย้ววววววววววววว

วันนี้ Namai ลงมือเก็บชะอมที่แตกยอดอ่อนเต็มต้น ทะลุฟ้าทะลุฝนทีเดียวนะคะ น้าว่าเย็นนี้ไม่มีพลาด ต้องแกงเห็ดถอบใส่ชะอม พ่อครัว (ตัว) ใหญ่ ลงมือเองเลยค่ะ ใช้เครื่องแกงแดงแบบแกงคั่วธรรมดานี่แหละ ใส่หมูเยอะหน่อย

เขาเริ่มหั่นเห็ดที่เม็ดโตหน่อยให้เป็นแว่นบางๆ จะได้เคี้ยวง่าย

เห็ดเผาะหั่น
เห็ดถอบหั่นเป็นแว่น

เด็ดยอดชะอม

20160710_181952

ซอยหอมแดง

หอยแดงซอยเป็นแว่น
หอมแดงหั่นแว่น

แล้วก็ตั้งกระทะคั่วหอมในน้ำมันหมูจนหอมใส่พริกแกงคั่วไปจนหอม แล้วใส่หมู

คั่วพริกแกงจนหอม
คั่วพริกแกง
แกงเห็ดเผาะ
แกงเห็ดถอบชะอมหมูใส่ชะอม

พอสุกก็ใส่เห็ด ใส่ชะอมเติมน้ำจนเดือด ปรุงรสตามชอบ แค่นี้เองเนี่ยนะ ชิมดูอู้หู น้ำต้มหวานจังแฮะ สงสัยจะต้องกินข้าวหมดหม้อหล่ะมั้งวันนี้

ปล. ดีที่วันนี้แกงไม่เผ็ดมากเพราะ Nakoi ปากเป็นแผลระบมค่ะ เลยอร่อยแบบไม่ทรมานมาก

สำหรับท่านที่ไม่รู้จักเห็นถอบนะคะ บางคนเรียกว่าเห็ดเผาะ (แต่ Nakoi ชอบเรียกว่าเห็ดถอบ เพราะมันออกเสียงไม่ค่อยจะถนัดดีค่ะ) เขาว่าเป็นเห็ดที่มีสรรพคุณและประโยชน์ ดังต่อไปนี้นะคะ  

– ช่วยในการบำรุงร่างกายให้ร่างกายแข็งแรง
– ช่วยรักษาอาการช้ำใน
– ช่วยป้องกันโรควัณโรค
– ช่วยป้องกันและยับยั้งการเกิดของเซลล์มะเร็งได้ดี
– ช่วยในการสมานแผลและผิวให้เรียบเนียน
– ช่วยในการลดอาการบวมหรืออักเสบ
– ช่วยแก้อาการร้อนใน และแก้ไข้
– ช่วยให้เลือดแข็งตัวได้เร็ว หยุดไหลได้ง่ายขึ้น
– ช่วยบรรเทาอาการคันตามนิ้วมือหรือนิ้วเท้า

(อ้างอิงจาก http://www.เกร็ดความรู้.net/เห็ดเผาะ )

Advertisements

Banana Pancake-กล้วยหอมปิ้ง


เช้านี้อากาศดีจิ๊งงงงงงงงงงงงงง

จะว่าชีวิตเริ่มยากขึ้นก็ไม่ใช่ซะทีเดียว บางทีมันก็ดูเหมือนง๊ายง่าย…เหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

ตั้งใจไว้ตั้งแต่เมื่อวานไปตลาดรถไฟตอนเย็นว่า ต้องหากล้วยหอมให้ได้สักหวี อยากทำแพนเค็ก แล้วก็ได้มาสมใจ (โอกาสหน้าจะถ่ายภาพตลาดรถไฟมาให้ชมนะคะ Nakoi ชอบไปซื้อผลไม้และผักแถวนั้น เพราะราคาสมเหตุสมผลค่ะ

เมื่อสัปดาห์ก่อนเห็นเพื่อนโพสต์คลิปทำแพนเค็กกล้วยหอม (ขอโทษด้วยนะคะที่จำไม่ได้ว่าเพื่อนคนไหน แต่ก็ขอขอบคุณมากค่ะที่ช่วยคิดเมนูอันแสนอร่อยดีพร้อมแบบนี้ให้) มันเหมาะจะเป็นอาหารเช้าอันแสนรวดเร็ว ง่ายดาย อิ่ม สะอาด และที่สำคัญอร่อยค่ะ

ตามสูตรที่เห็นในคลิปหรือในเว็บอื่นๆ ก็มีส่วนผสมหลักคือ กล้วยหอม และไข่ Nakoi ใช้กล้วยหอมขนาดเล็ก 5 ลูก ไข่เป็ดลูกโตหน่อยนะคะ 1 ฟอง (ไข่แดงสีสวยมาก) ขอเพิ่มใส่แป้งสาลี 1 ช้อนโต๊ะ และเนยแบบไม่เค็ม 1 ช้อนชา

BP13
กล้วยหอม และ เครื่องผสมแบบมือถือ

 

ไข่เป็ด
ไข่เป็ด

หั่นกล้วยเป็นแว่นๆ เลยค่ะ แล้วก็ตีๆ ด้วยเครื่องตีมือ จากนั้นก็ใส่ไข่ ใส่เนย แล้วก็ตีจนเป็นเนื้อเดียวกัน ง่ายมาก ไม่ถึงห้านาที

กล้วยหอม
กล้วยหั่นเป็นแว่น
ส่วนผสมแพนเค็กกล้วยหอม
ส่วนผสมกล้วยหอม ไข่ เนย และแป้งสาลี ที่ผสมกันดีแล้ว

แล้วก็เริ่มทอดแพนเค็กกันเลยค่ะ ใช้กระทะแบบเคลือบใส่เนยลงไปอีกสัก 1 ช้อนชา ทอดเป็นวงๆ จนเป็นสีออกน้ำตาลอ่อน….อะ…กลิ่นของกล้วยหอมกับเนยอ่อนโชยมาเลยค่ะ… เท่านี้ก็เรียบร้อยค่ะ พร้อมตั้งโต๊ะได้เลย

Banana Pancake with Kiwifruit and Honey
เช้าวันจันทร์ที่ 23 พฤศจิกายน 2558 แพนเค็กกล้วยหอมราดหน้าด้วยกีวีและน้ำผึ้ง
Banana Pancake with Kiwifruit
ความหวานหอมของกล้วยตัดกันกับรสชาติออกเปรี้ยวนิดๆ ของกีวี…อืมมมมม

ตักใส่จานพร้อมโปะหน้าด้วยกีวีหันเป็นแว่นๆ ราดน้ำผึ้งอีกหน่อย….อะ

ปล. Namai ต่อว่าต่อขาน  “ทำไมไม่ใส่กล้วยหอมให้ด้วย” หลังจากกินไปเกือบหมด ว่าแล้วก็ลุกขึ้นมาหยิบกล้วยหอมใส่เอง…ปัดโธ่เอ๋ย…ที่กินอยู่เนี่ยก็กล้วยหอมทั้งนั้น ยังจะใส่อีก

Double Banana
Double Banana…พิเศษกล้วย อร่อยดี

“อ้าว…ก็พี่ไม่รู้ คิดว่าเป็นแพนเค็กแป้ง” …ราดน้ำผึ้งอีกยังได้เลย…อืม…อร่อยดี พรุ่งนี้ขอแบบนี้อีกนะ

The Cloud Gate of Chicago


หนึ่งปีผ่านไป…จะว่าไวเหมือนโกหกก็ไม่ปาน ลมพัดเย็น ชุ่มฉ่ำ ฝนพร่ำแบบนี้ ทำให้นึกถึงชิคาโก ในเดือนเมษายน ปี 2011


หลังจากที่ได้ตะลอนผ่านเมืองต่างๆ ในเขตกึ่งทะเลทรายอย่างลาสวกัส ซานตาเฟ่ จนเข้าสู่ชิคาโก ได้สัมผัสกับความชุ่มฉ่ำและสายลมเย็นยะเยือก นี่หล่ะมั้ง….ที่เป็นอีกหนึ่งแรงดึงดูดของชิคาโก…สมแล้วกับที่ชาวบ้านเรียกเมืองนี้ว่า “The Windy City” เมืองแห่งสายลมแรง ที่รับเอาทั้งความชุ่มฉ่ำ และเย็นเป็นระลอกจากทะเลสาบมิชิแกนที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของสหรัฐอเมริกา บรรยากาศริมทะเลสาบของเมืองผสมกับความหนาแน่นของอาคารสูงระฟ้า ถนนหนทาง ผู้คนและความเจริญในด้านวัตถุ ที่บ่งบอกถึงความเก่าแก่ และอายุอันยืนยาวของเมือง ทำให้พวกเรารู้สึกกระตือรือร้นอย่างจะไปซอกแซกหาอะไรที่แปลกหูแปลกตาชมกัน


เมื่ออิ่มท้องจากติ่มซำมื้อเที่ยงอันแสนเอร็ดอร่อยแล้ว ความกระชุมกระชวยกลับคืนมาอีกครั้ง สวนสาธารณะมิลเลนนัม (Millennium Park) คือ จุดมุ่งหมายต่อไปของพวกเรา ที่นั้น…มีผู้คนเดินกวักไกวไปมากันอย่างไม่เกรงกลัวสายลมแรงและความหนาวเย็นจับจิตจับใจ สวนสาธารณะแห่งนี้ เป็นสวนขนาดใหญ่กลางใจเมือง ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลสาบ โดยเฉพาะช่วงเย็นวันอาทิตย์แบบนี้ สวนสาธารณะขนาดมหึมาจึงเป็นจุดนัดหมายและพักผ่อนหย่อนใจหลักของชาวเมืองชิคาโกและนักท่องเที่ยว ภายในสวนมีลานดนตรี กีฬาเอนกประสงค์ และอื่นๆ แต่มีลานเอนกประสงค์ขนาดใหญ่ชื่อ “เอ ที แอนด์ ที พลาซ่า” (AT&T Plaza) เป็นที่ตั้งของงานประติมากรรมขนาดมหึมาชื่อ “คลาวด์ เกท” (Cloud Gate) ที่มีชื่อเล่นว่า “เมล็ดถั่ว” (The Bean) ตามรูปพรรณสัณฐานของตัวงาน “เมล็ดถั่ว” เป็นผลงานของศิลปินเชื้อสายอินเดีย สัญชาติอังกฤษนาม “อนิช คาพัวร์” (Anish Kapoor) สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2004–2006 ด้วยวัสดุสแตนเลส มีขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 13 เมตร และสูง 20 เมตร

นอกจากความใหญ่โตของขนาดบวกกับความมันวาวของสแตนเลสที่สร้างความมหัศจรรย์แล้ว ยังมีภาพสะท้อนตึกระฟ้าของนครชิคาโกปรากฏอยู่ด้านบนของงานประติมากรรมเป็นตัวช่วยเพิ่มความตะลึงงันให้กับชาวโลกอีกด้วย ลานนี้จึงเป็นลานที่ดึงดูดผู้คน ลูกเล็กเด็กแดงให้พากันมาปีนป่าย แหงนคอมอง และตั้งท่าถ่ายรูปกันอย่างไม่ขาดสาย ซึ่งก็รวมถึงพวกเราด้วย หลายคนแอบภูมิใจแบบเงียบๆ กับการมีเชื้อสายเอเชียของศิลปินเจ้าของผลงานดังคนนี้…ปลื้มมมม


ในบริเวณอื่นๆ ของสวนสาธารณะยังมีงานประติมากรรมที่น่าสนใจอีกหลายชิ้นมาก เช่น “น้ำพุคราวน์” (The Crown Fountain) เป็นวิดิโอประติมากรรมประกอบแสงสีเสียง ที่แสดงบนประติมากรรมน้ำพุแท่งแกรนิตสีดำ ซึ่งมีขนาดสูงถึง 15 เมตร ด้วยงบประมาณการสร้างถึง 17 ล้านเหรียญสหรัฐ

หมี่ซั่ว…ชีวิตยืนยาว (ไม่มั่วซั่ว) ดุจเส้นหมี่


สำหรับคนที่ชื่นชอบการกินเส้นทั้งหลาย รวมทั้ง Nakoi เอง….ตามตำราจีนเขาเชื่อกันว่า “หมี่ซั่ว” กินแล้วชีวิตจะยืนยาวเหมือนเส้นหมี่ เป็นหมี่มงคล ที่จะทำทานกันในวันสำคัญ หรือวันมงคล เช่น ตรุษ สารท เป็นต้น ให้เป็นของฝากของขวัญ ก็เหมือนการอวยชัยให้พร ให้มีอายุมั่นขวัญยืนนะคะ….

มันเป็นของแน่อยู่แล้วว่าชื่อ “หมี่ซั่ว” ก็ต้องถูกนำเข้ามาจากเมืองจีน โดยคนจีนอย่างไม่ต้องสงสัย ตั้งแต่เมื่อปีพ.ศ. 2490 โดยนำเข้ามาทำทานกันในครัวเรือน หลัวจากนั้นได้มีการผลิตออกจำหน่าย โดยที่หน้าซองมีตัวอักษรจีน ที่มีความหมายมงคล ที่หมายถึง อายุยืนยาว จึงทำให้ “หมี่ซั่ว” เป็นสัญลักษณ์ของความมีอายุยืนยาว

Nakoi มักจะผัดหมี่ซั่วเป็นประจำทุกปี ในช่วงตรุษจีน….แหม! มิน่าถึงได้อายุยืนมาจนถึงทุกวันนี้

เมื่อหลายเดือนก่อน มีโอกาสได้ไปเที่ยวตามชุมชนคนเมืองพิษณุโลก แล้วก็ได้ไปเจอโรงงานหมี่ซั่วมังกรคู่นี้เข้าให้ เป็นโรงงานดั้งเดิมชื่อ “ก. ศรีเจริญพานิช” ที่ยังใช้กรรมวิธีในการผลิตแบบชาวบ้านอยู่ค่ะ มันดูมีเสน่ห์ จน Nakoi รู้สึกว่า หมี่ซั่วโรงนี้จะต้องผัดออกมาได้อร่อยมากๆ แน่นอน

ก ศรีเจริญพานิช
โรงงานหมี่ซั่ว “มังกรคู่” พิษณุโลก

โรงงานที่ว่านี้ชื่อโรงงานหมี่ซั่วยี่ห้อ “มังกรคู่” เป็นโรงงานเก่าแก่ดั้งเดิมโรงแรกของจังหวัดพิษณุโลก ตัวหมี่ทำมาจากแป้งสาลี น้ำ และเกลือ ที่ผสมเข้าด้วยกัน แล้วนำไปรีดเป็นแผ่น ก่อนทำให้เป็นเส้น แล้วนำไปนึ่ง ต่อด้วยตากจนแห้งก่อนบรรจุห่อ เพื่อเตรียมจำหน่ายต่อไป

แล้วก็ได้ซื้อฝากให้พี่นวลที่แอลเอไปสามห่อ ฝากให้อาจารย์อาร์ทไป ไม่รู้ว่าไปถึงแอลเอ หมี่ซั่ว จะกลายเป็นหมี่กรอบป่นไปหรือเปล่าคะพี่นวลขร้า…….

บันทึกพม่า….ความรุ่มรวยเรืองรองแห่งวัฒนธรรม


“ชเวดากองพญา” สัญญลักษณ์อันสวยงามแห่งความเหลืองอร่าม เรืองรองทางวัฒนธรรมอันยิ่งใหญ่ของพม่า ที่กวักมือเรียกผู้คนจากแดนไกล ให้แวะเวียนไปชื่นชม และสักการะบูชา เมื่อโอกาสมาเยือน….ในวันนี้…วันที่พม่าได้กลายเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางของการทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ที่กำลังอยู่ในความนิยมของชาวไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวไทยพุทธ และชาวตะวันตกผู้นิยมแสวงหาความบริสุทธิ์แห่งธรรมชาติ และวิถีชีวิตผู้คนแบบตะวันออก การได้ชื่นชมวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวพม่า จึงเป็นสิ่งที่ต้องไปสัมผัสด้วยสายตา และจดบันทึกด้วยฝีมือและหัวใจ

Image

Image

ปลายเดือนมกราคม 2555 เป็นช่วงเวลาที่การหาเสียงเลือกตั้งซ่อมในพม่ากำลังเป็นไปอย่างเข้มข้ม ภาพแผ่นป้ายหาเสียงของ “นาง อองซานซูจี” ตามถนนหนทางมีให้เห็นอย่างดาษดื่น โฉมหน้าพม่ากำลังจะเปลี่ยนไปตามกระแสโลก หลังจากที่ได้เปลี่ยนชื่อเสียงเรียงนาม และย้ายเมืองหลวง ไปตามลำดับแล้ว วิถีชีวิตชาวพม่าในนาทีนี้ ยังคงความบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ เสมือนย้อนเวลากลับไปในอดีตของเมืองไทย เมื่อครั้งสมัยที่ความเจริญยังไม่อึกทึกครึกโครมเช่นทุกวันนี้

Image

Image

“สนามบินนานาชาติมิงกะลาดง” เช้านี้ยังคงโล่งสบาย ไม่แออัดยัดเยียด พิธีการตรวจคนเข้าเมือง เป็นไปอย่างสะดวก ถนนหนทางเมื่อออกจากสนามบินก็ยังโล่งตา ไม่ติดขัดเหมือนบนถนนวิภาวดีรังสิต เมื่อออกจากสนามบินดอนเมือง รถรามีให้เห็นทั้งพวงมาลัยซ้ายและขวา ในขณะที่การสัญจรของยวดยานพาหนะ เป็นไปตามแบบอเมริกัน คือ วิ่งในช่องทางขวา ดูแล้วชวนให้ประหลาดใจ และงุนงงยิ่ง เมื่อรถเริ่มแล่นเข้าสู่ในเมือง ความคึกคัก เคลื่อนไหวของชีวิตยามเช้า ปรากฏให้เห็นทั้งชาวบ้าน ทหาร ตำรวจ พระสงฆ์ เด็ก วัยรุ่น และผู้เฒ่าผู้แก่ ด้วยการแต่งกายแบบพม่า คือ นุ่งโสร่งกันทุกเพศทุกวัย ผู้คนสัญจรไปมาบนท้องถนน โดยใช้ทั้งรถเมล์ รถยนต์ รถจักรยานยนต์ รถจักรยาน และเดินเท้า เป็นที่สังเกตว่า ชาวพม่ายังคงนิยมใช้จักรยานเป็นพาหนะในการสัญจรไปมาอย่างปกติ มิใช่เพื่อสันทนาการเช่นในประเทศไทย ร้านอาหารจานด่วน (Fast Food) แบบตะวันตก อย่างแมคโดนัล หรือ เค เอฟ ซี แทบจะไม่มีปรากฏให้เห็นบนสองฟากถนน

Image

Image

พวกเราเริ่มต้นการเดินทางด้วยการแลกเงินจากสกุลดอลล่าร์สหรัฐ เป็นเงินจ๊าดในอัตรา 735-825 จ๊าด ต่อหนึ่งดอลล่าร์สหรัฐ ณ วันนั้น โดยขึ้นอยู่กับชนิดของธนบัตร (100 ดอลล่าร์ หรือ ธนบัตรใบย่อยลง) ธนบัตรไทยบาทในพม่าสามารถใช้ได้เลยในบางสถานที่ เช่น ร้านขายของที่ระลึกบางแห่ง แต่การแลกเปลี่ยนสกุลเงิน “บาท” เป็น “จ๊าด” นั้น ไม่เป็นที่ยอมรับทางการธนาคาร หมายความว่า ตามสถานที่รับแลกเงิน จะรับแลกเฉพาะเงินเพียงแค่สี่สกุลเท่านั้น คือ ดอลล่าร์สหรัฐ ดอลล่าร์สิงค์โปร์ ยูโร และ พันธบัตรรัฐบาล สำหรับชาวต่างชาติ หรือ เอฟ อี ซี (FEC= Foreign Exchange Certificate) ซึ่งใช้อัตราแลกเปลี่ยนเดียวกับดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา

สำหรับชาวบ้านพม่า ส่วนใหญ่เป็นชาวพุทธที่เคร่งครัด พวกเขามักจะนำดอกไม้ธูปเทียน พร้อมปิ่นโตอาหารคาวหวานไปนมัสการพระเจดีย์ หรือพระพุทธรูปสำคัญๆ ที่มีอยู่ประจำเมือง และนั่งรับประทานอาหารร่วมกันในบริเวณศาสนสถาน อันถือเป็นการพักผ่อนหย่อนใจ และท่องเที่ยวยอดนิยม….ในแทบทุกเมืองจะมีพระพุทธรูป และเจดีย์ศักดิ์สิทธิ์ให้ผู้คนกราบไหว้ เจดีย์แบบศิลปะพม่า อันได้รับอิทธิพลจากมอญ หรือพระพุทธรูปนั่ง นอน องค์ใหญ่นั้น มักจะตั้งเด่นเป็นประธานของโบราณสถานแต่ละแห่ง ล้อมรอบไปด้วยศาลาราย อันเป็นที่ตั้งของเทพเจ้า และพระพุทธรูปปางต่างๆ เช่น ที่เจดีย์กลางน้ำ “เยเลพญา” เมืองสิเรียม พระเจดีย์ชเวดากอง เมืองย่างกุ้ง หรือ “ไจ้ปุ่นพญา” เมืองหงสาวดี ที่มีพระพุทธรูปขนาดใหญ่สี่ด้าน เป็นประธานของวัด เป็นต้น…..ส่วนชาวเมืองอย่างชาวย่างกุ้งผู้มีฐานะ ส่วนใหญ่ มักจะชื่นชอบการพักผ่อนหย่อนใจด้วยการเดินเล่นและจับจ่ายใช้สอยในห้างสรรพสินค้าประจำเมืองเช่นเดียวกับชาวกรุงเทพมหานคร

Image

Image

Image

สีสันแห่งความบริสุทธิ์แบบวิถีเอเชียของพม่าในด้านการดำเนินชีวิต ทั้งอาหารการกิน ความนิยมในการเคี้ยวหมาก การแต่งกายด้วยผ้าโสร่ง ปะแป้งทะนาคา พูดภาษาพม่า และนิสัยใจคอที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เกื้อกูลกัน ในวันนี้ยังคงความเป็นเอกลักษณ์อยู่อย่างครบถ้วน และเข้มแข็ง นับจากนี้ต่อไป เมื่อพม่าเปิดประเทศต้อนรับนักท่องเที่ยวมากขึ้น ภาพที่ได้เห็นในเดือนมกราคม ปี 2555 อาจต้องเปลี่ยนแปลงไป หากแต่ภาพแห่งความประทับใจในอดีตเหล่านั้น ได้ถูกบันทึกไว้….ในความทรงจำที่ดีของผู้ที่เคยได้ไปสัมผัส….ทุกคน

บทความจากจุลสารโขงสาละวิน โดยสถานอารยธรรมศึกษา โขง-สาละวิน มหาวิทยาลัยนเรศวร ปีที่ 3 ฉบับที่ 11 มกราคม-มีนาคม 2555 หน้า6-7

ขอขอบคุณภาพประกอบ…โดย…นางสาวอนงนาฎ เกตุทิพย์